چیزی از عشق بلاخیز نمی‌دانستم

چیزی از عشق بلاخیز نمی‌دانستم
هیچ از این دشمن خونریز نمی‌دانستم
‌
در سرم بود که دوری کنم از آتش عشق
چه کنم؟ شیوه‌ی پرهیز نمی‌دانستم
‌
گفتم ای دوست، تو هم گاه به یادم بودی؟
گفت من نام تو را نیز نمی‌دانستم
‌
بغض را خنده‌ی مصنوعی من پنهان کرد
گریه را مصلحت‌آمیز نمی‌دانستم
‌
عشق اگر پنجره‌ای باز نمی کرد به دوست
مرگ را این همه ناچیز نمی‌دانستم
‌
دیدگاه ها (۰)

چشم زیبای تو آهوی فـــــــــــــــــراوان دارد هرکه عاشق بشو...

🍂شعرخوانی استاد عباس شاه‌زیدی (خروش اصفهانی) با غزلی پائیزی ...

آرزو می کنم خورشیدِ زندگی ات را پیدا کنی و تمام ثانیه هایت ا...

ꪑꪖ𝕣ⅈꪖꪑ :بی مرز تر از عشقم و بی خانه تر از بادای فاتح بی لشگ...

رها🍂 شب که می شودمی نشینم رو به روی آینه ی دلماز تو می گویما...

برخیز و از جهان غزل‌هایم بیرون بیا که هیچکس اینجا نیستگیرم ک...

فاصله یک لبخند تا جنون

پارت ۲۲

دل من زندگی را بی غمت یک آن نمی خواهدحقیقت را بخواهی عشق را ...

عاشقانه های شبنم

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط