مردم فکر می‌کنن اوج صمیمیت و نزدیکی خوابیدن با هم دیگست،

مردم فکر می‌کنن اوج صمیمیت و نزدیکی خوابیدن با هم دیگست، اما صمیمیت واقعی خیلی فراتر از جسم و فیزیک ماست؛ صمیمیت واقعی یعنی اشتراک گذاشتن عمیق ترین ترس ها، نا امنی ها و آسیب پذیری ها با کسی که بدون قضاوت شمارو در آغوش می‌گیره، کسی که به آرومی قلبتو توی دستاش نگه می‌داره. صمیمیت واقعی وقتیه که تو بتونی عمیق ترین افکارتو، درداتو، گذشتتو، تروماهاتو بهش بگی و بدونی گوش می‌ده و درکت می‌کنه. وقتیه که تو تیکه های شکسته ی روحتو آشکار می‌کنی و اون با صبر و حوصله تیکه هارو بهم میچسبونه . صمیمیت واقعی وقتیه که تو پناهگاه امنتو در حضور یک نفر پیدا می‌کنی. جاییه که تو بتونی بدون ترس از طرد شدن خود واقعیتو نشون بدی . وقتیه که تو بتونی بدون تظاهر کنار اون بایستی و اون با کلماتش بهت بفهمونه جات کنارش امنه. توی دنیایی که نقاب گذاشتن یه چیز غالبه، صمیمیت واقعی یک الماس کمیابه. صمیمیت واقعی می‌گه : " من تورو همونجوری که هستی می‌بینم و دوستت دارم ."