زندگی ات را منوط به بودن و نبودن آدمها نکن ...

زندگی ات را منوط به بودن و نبودن آدمها نکن ...
روی پاهای خودت بایست تا تنهایی ات را بیهوده نیابی و
هیچکس را بهترین زندگی ات خطاب نکن!
یادت باشد،
آدمها که بهترین خطاب شوند خیالاتی می شوند.
هوا برشان می دارد و تو را به هر جهت که بخواهند می برند.
زندگی ات را که مشروط به دیگران کنی، جایی برای کشف خودت باقی نمی گذاری.
آدمها که مهم تلقی شوند، تغییرت می دهند.
آنوقت تو می مانی و یک دوگانگی شخصیت!
یادت باشد کسی بهترین زندگی ات می شود که خودش بخواهد.
مبادا عروسک خیمه شب بازی آلت دست دیگران شوی
مگذار زندگی ات محتاج تایید گرفتن از دیگران باشد.
با دهن کجی به تنهایی درونت، حفظ ظاهر کن...
از ترس بی کسی به آغوش های پیش پا افتاده پناه نبر
« هر تازه وارد، رنجی تازه است.»
یادت باشد تازه واردها هم از ترس تنهایی به آغوش تو پناه می آورند.
دست تنهایی ات را به سمت هیچ کس دراز نکن.
« تا منت هیچ خاطره ی اشتباهی، بر سر بی کسی ات نباشد.»
جهان از چشم تو نخواهد افتاد
مادامی که از چشم های خودت نیفتاده باشی !
_______________
{ سیمین بهبهانی }