"بعد از هجوم ساقه سوز آذر زرد

"بعد از هجوم ساقه سوز آذر زرد
حتی پس از شبهای خشک بهمن سرد..."*
حتی پس از برف سفید و گرد پیری
که خانه کرده روی فرق و قلب این مرد....
حتی زمانی که صبای صبحگاهی
بویی ز کوی تو برای من نیاورد...
شرمنده ام اما زمانی که نگاهت
شد سرد و قلبم را نمودی منبع درد...
من ماندم و تنهاییِ در بین یاران
من ماندم و زوجی که حالا می شود فرد...
ای کاش می دیدی مرا در بین آتش
در آتش و فریادهای: آی! برگرد
ویران شدم، اما نبودی تا ببینی
بعد از هجوم ساقه سوز آذر زرد