دل در گروی حلقه زلف تو گرفتار

ـ&&&&&ـ

دل در گرو حلقه یی زلف تو گرفتار

جان در طلب وصل رخت هست فدا کار

در بستر بیماری عشق زار فتادم

ای داکتر مهر و وفا داروی در کار

دیده سیل اشکی ز فراق تو روان ساخت

تا پاک کند از گذر وصل خس و خار

نامت سحر و شام بود ورد زبانم

هر لحضه کنم کنیه و القاب تو تکرار

از درد فراق تو رسیده است به لب جان

یک نیم نگاهی به من ای شوخ فدا کار

توصیف لب و چشم و دهانت نتوانم

ای یکه و تنها و غریب و بیکس و یار

مستانه و بیباک به میدان تک و تاز

دادی به محبان خودت نکته یی ایثار

در عرصه یی مقصود ز هر جیز گذشتی

ماندی به مرام و هدف و گفته وفادار

رنجی که کشیدی تو به صحرای حراست

گنجی بنمودی همچو آزادی پدیدار

با ظلم و عدو خنده زدی صبر نمودی

اما بساط ظلم بچیدی با افتخار

از سوز عطش هیچ ترا باک نمودی

زیرا که فزون شد عطش وصل رخ یار

حماسه آفریدی چنان جانگداز و تلخ

باری نشود هیچ بدین دیر دگر بار

مردانه برفتی ز جهان در ره یی مقصود

اردوی باطل گشت ز تیغ تو تارو مار

عاشقان را کعبه شد از خون تو در کربلا

بوسه گاه عارفان گردید آن خاک مزار

عمری اگر اذکار صفاتت بنماییم

چونست که برداشت ز بحر قطره حبیب یار