مَستی وُ شورِ جُنون اَز مَن دیوانه بِپُرس

مَستی وُ شورِ جُنون اَز مَن دیوانه بِپُرس

گرمیِ باده از آن نرگسِ مَستانه بِپُرس

عَقل از زِمزمه یِ بی خبری بی خَبرست

وَصفِ این لذت جانبخش زِ دیوانه بِپرس

تو چه دانی زِ سرانجام من خانه خراب

سرگذشت دل دیوانه زِ دیوانه بپرس

می شود سخت ترین مساله آسان باشد
پشت هر کوچه ی بن بست خیابان باشد!

می شود حال بدِ ثانیه ها خوب شود
شهر هم غرقِ هماغوشی باران باشد