مَستی وُ شورِ جُنون اَز مَن دیوانه بِپُرس

مَستی وُ شورِ جُنون اَز مَن دیوانه بِپُرس

گرمیِ باده از آن نرگسِ مَستانه بِپُرس

عَقل از زِمزمه یِ بی خبری بی خَبرست

وَصفِ این لذت جانبخش زِ دیوانه بِپرس

تو چه دانی زِ سرانجام من خانه خراب

سرگذشت دل دیوانه زِ دیوانه بپرس

گر ز گیرایی جام نگهت بی خبری

حالت چشم خود از گردش پیمانه بپرس

ماجرای من کاشانه به طوفان داده

از خس و خار بهم ریخته ی لانه بپرس

شمع را نیست به جز شعله آتش به زبان

سخن عشق ز خاکستر پروانه بپرس...