بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
برخی، از خداوند سبحان، فقط یک واژۀ خدا را شناخته‌اند، آن هم نه با توجه به معنای آن! آنها هیچ تعریقی ازخالق و مخلوق - مالک و مملوک - ربّ و مربوب - رازق و مرزوق - زنده کننده محیی و میراننده ممیت ندارند؛ هیچ توجهی نیز به خودشان و آن چه در اطراف‌شان هست و می‌ گذرد ندارند - به زمین و آسمان نیز نمی‌گیرند و در نشانه‌ها تأمل و تفکر و تعقلی نمی‌ نمایند - اهل مطالعه نیز نیستد؛ و فقط می‌ گویند: خدایی نیست - یا در وجودش شک هست - و اثبات یا نفی نشده است!
تکبر :مشکل این دسته از انسان‌ها، با دلایلی برای اثبات، بر طرف نمی‌شود؛ چرا که مشکل آنها عقلی و علمی نیست، بلکه تکبری است که مانع از قبول، باور، تسلیم، اطاعت و بندگی آنها می‌شود!
آیا ابلیس لعین، نمی‌دانست که الله جلّ جلاله، هست و معادی برپا می‌ شود؟ در حالی که با او گفتگو کرد، از فرمانش تمرد نمود و از او تا قیامت مهلت خواست!
سایر کفار، مشرکان و شیاطین جنّ و انس نیز همینطورند، همه به وجود خدا و خالقیت او علم دارند، حالا گاه از روی لجاج، نامش را نمی‌آورند و می‌گویند: یک انرژی ناشناخته عالم را پدید آورده است؛ غافل از آن که هر نامی روی او بگذارند، باز هم به وجود خالق اقرار نموده‌اند؛چنان که فرمود : قُلْ لِمَنِ الْأَرْضُ وَمَنْ فِيهَا إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ - بگو زمين و كسانی كه در زمين هستند از آن كيست، اگر شما می‏دانيد؟! (84)
سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ - به سرعت در پاسخ تو می گويند: همه از آن خدا است، بگو آيا متذكر نمی‌ شويد؟!(85)
قُلْ مَنْ رَبُّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ - بگو: چه كسی پروردگار آسمانهای هفتگانه و پروردگار عرش عظيم است؟(86)
سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ أَفَلَا تَتَّقُونَ - به سرعت می‌گويند: همه اينها از آن خدا است، بگو آيا تقوی پيشه نمی‏كنيد و از خدا نمی‏ ترسيد؟!(87)
قُلْ مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ يُجِيرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ - بگو فرمانروايى هر چيزى به دست كيست و اگر می دانید كيست آنكه او پناه مى‌ دهد و در پناه كسى نمى‌‏رود.(88)
سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ فَأَنَّى تُسْحَرُونَ -به سرعت می‌گويند: همه اينها از آن خدا است. بگو با اين حال چگونه می‏ گوئيد شما را سحر كرده‏‌اند؟(89)
بَلْ أَتَيْنَاهُمْ بِالْحَقِّ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ - واقع اين است كه ما حق را برای آنها آورديم و آنان دروغ می‏گويند!(90)(سوره مؤمنون آیه 84 تا 90)
البته مقصود از - سَيَقُولُونَ - به سرعت خواهند گفت.، الزاماً اقرار با کلام نمی‌باشد، بلکه گواهی عقل، قلب و فطرت خودشان می‌باشد.
بنابراین، گمان نشود که اگر چند تا دلیل اثباتی متقن ارائه دهید، او می‌پذیرد! بلکه راه حل مدعی، ابتدا شکستن تکبر و خودخواهی و کنار گذاشتن بندگی هوای نفس می‌باشد، سپس تفکر و تعقل در آیات و نشانه‌ ها و دلایل اقامه و ارائه شده، و البته مطالعۀ بیشتر.(پایان)