ا

ا
صبح یکشنبه نکو
روزگارت بی غم
دور از ناز نگاهت ماتم
غصه ها از صدف جان تو دور
زنده باشی و پر از شادی و شور.....

باز کن غنچه لب, باز بگو
که خدا نزدیک است
بی خدا تاریک است
نکته ام باریک است...

از درختان سپیدار بلند
آتش و نور و دل مردم انسان و سپند....

و از اندیشه والا که پیمبر باشد
عقل در جان بشر هادی و رهبر باشد
جهل حچون آتش تاریک جهنم باشد,,,

باز هم غنچه ی لب را وا کن...
از کلام تو گهر می ریزد