رمان گناهکار قسمت هشتم (698)

کتابخانه نودهشتیا
گناهکار fereshteh277 کاربر انجمن نودهشتیا
مکت کرد.
یعنی تا این حد و است بی ارزش .....
دلارام
ساکت شد چشماش میرفت که بارونی بشه.
کی بهت گفت؟
چه اهمیتی داره؟ مهم اینه که الان همه چیز رو میدونم مهم اینه که تو بازم خواستی تو زندگیت با غرور تصمیم بگیری و الان تنها چیزی که اهمیت داره اینه که تو با خودخواهی تمام به جای من تصمیم گرفتی چرا آرشام؟ تو فکر میکنی من این جوری خوشحالم؟ فکر کردی
با این کارت منو مجاب به زندگی می کنی؟
آروم تو جام نشستم صدام گرفته بود. اما مصمم.
دلارام من جای تو تصمیم نگرفتم من به خاطر خودم این کار رو کردم.
تعجبو تو چشماش دیدم به بالای تخت تکیه دادم و با لبخندی از روی درد نگاهش کردم
تو جزوی از زندگی منی جزوی از گذشته و حال تو بهونه ای واسه من دلارام واسه اینکه خودخواهانه تصمیم نگیرم برای اولین بار تو
زندگیم بشم همونی که بودم دلارام تو واسه من بی ارزش نیستی تو از وجودمی
چونه ی ظریفش با بغض لرزید اومد سمتم و قبل از اینکه به خودم بیام توی آغوشم فرو رفت.
با لحنی پر گلایه گفت: من زندگیت نیستم و گرنه بر کم نمی کردی من واسه تو بهونه نیستم وگرنه به خاطر منم که شده به سلامتیت کردی. من واسه
اهمیت می دادی.
با هق هق خودشو توی بعلم فشار داد و گفت: من از وجودت نیستم لعنتی
پیراهنمو چنگ زد.
من هیچی نیستم این قدری که .
سرشو بلند کرد و با گریه تو چشمام زل زد.
این قدری وجودم ناچیزه که شوهرم نتونست دردشو بهم بگه. من .....
با حرص بغلش کردم نگو دیگه هیچی نگو بسه دلارام داغونم با حرفات آتیشم نزن دختر.
تو آغوشم اشک می ریخت و بازتابش سوزشی بود که تو چشمام احساس کردم قلبم تو سینه بی قراری میکرد. سرش رو سینم بود؛ شاهد ضربان بلند و محکمش بود.
با غم خندیدم.
صداشو میشنوی؟ با هر تپش داره هشدار میده این قلب با قلبای دیگه فرق میکنه دلارام امید زندگی نمی ده، نوید مرگمو می ده.
با خشونت خاصی رو موهاشو بوسیدم و چشمامو بستم به قطره اشک خودسرانه از گوشه ی چشمم چکید رو موهای نرم و ابریشمیش صدام می لرزید جسم نحیف اون هم تو آغوش من