پارت دوازدهم: پرونده محرمانه خانواده جئون! 🖤
پارت دوازدهم: پرونده محرمانه خانواده جئون! 🖤
نویسنده: ریحانه
ساعت ۸ صبح | عمارت تهیونگ
جونگکوک با موهای نامرتب وارد آشپزخانه شد.
جونگکوک: «صبح بخیررر!»
جیمین: «بالاخره شاهزاده از خواب بیدار شد!»
جونگکوک: «جیمین هیونگ، صبح اول وقت شروع نکن!»
بونگی: «بذار صبحونهش رو بخوره، بعد دعوا کنین.»
تهیونگ یک لیوان شیر جلوی جونگکوک گذاشت.
تهیونگ: «بخور.»
جونگکوک: «چشم رئیس!»
تهیونگ: «مسخرهبازی درنیار.»
جونگکوک خندید.
ساعت ۱۰ صبح | اتاق فرماندهی
یونگی با جیهوپ تماس گرفت.
جیهوپ: «الو؟»
یونگی: «باید همدیگه رو ببینیم.»
جیهوپ: «اتفاقی افتاده؟»
یونگی: «دیشب یه پرونده بهم نشون دادن. درباره خانواده جئون.»
جیهوپ جدی شد.
جیهوپ: «چه پروندهای؟»
یونگی: «فکر کنم باید خود جونگکوک هم ببینه.»
تماس قطع شد.
جیهوپ سریع به سمت تهیونگ رفت.
جیهوپ: «یونگی یه پرونده پیدا کرده.»
تهیونگ: «چه پروندهای؟»
جیهوپ: «پرونده محرمانه خانواده جئون.»
ساعت ۱۲ ظهر | سالن عمارت
جونگکوک روی مبل نشسته بود و با جیمین بازی میکرد.
جیمین: «باختی!»
جونگکوک: «نههه! تقلب کردی!»
بونگی: «جیمین، بذار بچه برنده بشه.»
جونگکوک: «من بچه نیستم!»
هوسونگ از راه رسید.
هوسونگ: «کوکی، یونگی میخواد دوباره ببینتت.»
جونگکوک سریع بلند شد.
جونگکوک: «واقعاً؟ کی؟»
هوسونگ: «امروز عصر.»
تهیونگ: «این بار همه با هم میریم.»
ساعت ۴ عصر | عمارت یونگی
یونگی جلوی در منتظرشان بود.
یونگی: «سلام.»
جونگکوک: «سلام!»
یونگی لبخند زد و او را به داخل دعوت کرد.
روی میز یک پرونده قدیمی قرار داشت.
یونگی: «این رو دیشب بهم دادن.»
جونگکوک: «داخلش چیه؟»
یونگی پرونده را باز کرد.
چند عکس قدیمی، مدارک بیمارستان و یک نامه داخل آن بود.
هوسونگ با دیدن نامه خشکش زد.
هوسونگ: «این دستخط...»
جونگکوک: «چی شده هیونگ؟»
هوسونگ: «این نامه رو مادرمون نوشته.»
جونگکوک با عجله نامه را برداشت.
روی آن نوشته شده بود:
«اگر روزی فرزندانم دوباره یکدیگر را پیدا کردند، بدانند که هیچوقت آنها را رها نکردم.»
چشمهای جونگکوک پر از اشک شد.
جونگکوک: «پس مامان ما رو دوست داشته...»
یونگی آرام گفت:
یونگی: «هیچوقت فراموشت نکرده، کوچولو.»
جونگکوک او را بغل کرد.
ساعت ۵ عصر | اتاق نشیمن یونگی
تهیونگ مشغول بررسی مدارک بود که ناگهان یک عکس از پرونده بیرون افتاد.
در عکس، مادر جونگکوک و یونگی کنار مردی ایستاده بودند.
تهیونگ: «این مرد کیه؟»
یونگی با دیدن عکس رنگش پرید.
یونگی: «این... عمو سونگهوئه.»
جیهوپ: «همون مردی که دنبالش بودیم؟»
یونگی سرش را تکان داد.
یونگی: «ولی یه چیز عجیبتر وجود داره.»
جونگکوک: «چی؟»
یونگی به پشت عکس اشاره کرد.
آنجا با دستخطی قدیمی نوشته شده بود:
«هوسونگ حقیقت را میداند.»
همه به هوسونگ نگاه کردند.
جونگکوک: «هیونگ... تو چی میدونی؟»
هوسونگ سکوت کرد.
شرط برای پارت بعد
کامنت ۶۰
لایک ۳۰
بازنشر ۲۰
بچه ها جیهوپ رو هوسونگ نوشتم 🥹
نویسنده: ریحانه
ساعت ۸ صبح | عمارت تهیونگ
جونگکوک با موهای نامرتب وارد آشپزخانه شد.
جونگکوک: «صبح بخیررر!»
جیمین: «بالاخره شاهزاده از خواب بیدار شد!»
جونگکوک: «جیمین هیونگ، صبح اول وقت شروع نکن!»
بونگی: «بذار صبحونهش رو بخوره، بعد دعوا کنین.»
تهیونگ یک لیوان شیر جلوی جونگکوک گذاشت.
تهیونگ: «بخور.»
جونگکوک: «چشم رئیس!»
تهیونگ: «مسخرهبازی درنیار.»
جونگکوک خندید.
ساعت ۱۰ صبح | اتاق فرماندهی
یونگی با جیهوپ تماس گرفت.
جیهوپ: «الو؟»
یونگی: «باید همدیگه رو ببینیم.»
جیهوپ: «اتفاقی افتاده؟»
یونگی: «دیشب یه پرونده بهم نشون دادن. درباره خانواده جئون.»
جیهوپ جدی شد.
جیهوپ: «چه پروندهای؟»
یونگی: «فکر کنم باید خود جونگکوک هم ببینه.»
تماس قطع شد.
جیهوپ سریع به سمت تهیونگ رفت.
جیهوپ: «یونگی یه پرونده پیدا کرده.»
تهیونگ: «چه پروندهای؟»
جیهوپ: «پرونده محرمانه خانواده جئون.»
ساعت ۱۲ ظهر | سالن عمارت
جونگکوک روی مبل نشسته بود و با جیمین بازی میکرد.
جیمین: «باختی!»
جونگکوک: «نههه! تقلب کردی!»
بونگی: «جیمین، بذار بچه برنده بشه.»
جونگکوک: «من بچه نیستم!»
هوسونگ از راه رسید.
هوسونگ: «کوکی، یونگی میخواد دوباره ببینتت.»
جونگکوک سریع بلند شد.
جونگکوک: «واقعاً؟ کی؟»
هوسونگ: «امروز عصر.»
تهیونگ: «این بار همه با هم میریم.»
ساعت ۴ عصر | عمارت یونگی
یونگی جلوی در منتظرشان بود.
یونگی: «سلام.»
جونگکوک: «سلام!»
یونگی لبخند زد و او را به داخل دعوت کرد.
روی میز یک پرونده قدیمی قرار داشت.
یونگی: «این رو دیشب بهم دادن.»
جونگکوک: «داخلش چیه؟»
یونگی پرونده را باز کرد.
چند عکس قدیمی، مدارک بیمارستان و یک نامه داخل آن بود.
هوسونگ با دیدن نامه خشکش زد.
هوسونگ: «این دستخط...»
جونگکوک: «چی شده هیونگ؟»
هوسونگ: «این نامه رو مادرمون نوشته.»
جونگکوک با عجله نامه را برداشت.
روی آن نوشته شده بود:
«اگر روزی فرزندانم دوباره یکدیگر را پیدا کردند، بدانند که هیچوقت آنها را رها نکردم.»
چشمهای جونگکوک پر از اشک شد.
جونگکوک: «پس مامان ما رو دوست داشته...»
یونگی آرام گفت:
یونگی: «هیچوقت فراموشت نکرده، کوچولو.»
جونگکوک او را بغل کرد.
ساعت ۵ عصر | اتاق نشیمن یونگی
تهیونگ مشغول بررسی مدارک بود که ناگهان یک عکس از پرونده بیرون افتاد.
در عکس، مادر جونگکوک و یونگی کنار مردی ایستاده بودند.
تهیونگ: «این مرد کیه؟»
یونگی با دیدن عکس رنگش پرید.
یونگی: «این... عمو سونگهوئه.»
جیهوپ: «همون مردی که دنبالش بودیم؟»
یونگی سرش را تکان داد.
یونگی: «ولی یه چیز عجیبتر وجود داره.»
جونگکوک: «چی؟»
یونگی به پشت عکس اشاره کرد.
آنجا با دستخطی قدیمی نوشته شده بود:
«هوسونگ حقیقت را میداند.»
همه به هوسونگ نگاه کردند.
جونگکوک: «هیونگ... تو چی میدونی؟»
هوسونگ سکوت کرد.
شرط برای پارت بعد
کامنت ۶۰
لایک ۳۰
بازنشر ۲۰
بچه ها جیهوپ رو هوسونگ نوشتم 🥹
- ۱۵۸
- ۲۷ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط