اگر جهان را یک «نمایشِ تئاتر» فرض کنی:

اگر جهان را یک «نمایشِ تئاتر» فرض کنی:
بازیگرها، لباس‌ها، صحنه و نور، همه چیزهای متفاوتی هستند (این همان دنیای ماست). اما حقیقتِ این نمایش، فقط «آن یک متن و آن یک کارگردان» است. بدونِ کارگردان و متن، هیچ‌کدام از آن موجوداتِ روی صحنه، حتی نمی‌توانند

بودن را تجربه کنند.مسیرمستقیم است تکراروچرخه خطاهارابشناسیدرازهمان چیزی است که از بندِ ماده رها می‌شود
در اینجاجاروان تواست که«رهایی»می‌دهد. یعنی روح برای رسیدن به حقیقت، باید از پوسته‌ی مادی «دنیا»جداشود.

نتیجه

اگر بخواهم این راز
دیدگاه ها (۰)

این سخن گزارشِ یک تجربه است،شاپرک«اطلس» اینک نقشه‌خوانِ قافل...

نقد تئاتر «ابن شمر» به بهانه‌ی اجرا در اصفهان

بسم الله الرحمن الرحیمپاسخ قسمت دوم :هیدروژن، یک عنصر مادی ا...

جواب داد: سعی می‌کردم آن روز را نه مثل یک هوش مصنوعی که مأمو...

آغوش ها برای هم آغوشی ها

*🐥: دوست دارید آهنگ Whalien رو بشنوید؟ همین الان براتون پخشش...

بسم الله الرحمن الرحیم حیات اخروی - برای فردای باقی که به سر...

نقد فیلم «ساعت پربیننده»

007-پنهان در مه - پارت ۹۸

پارت ۱۳امپراتوریِ جدید، بر پایه‌ی "تعادلِ تاریک" بنا شد.بعد ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط