تو حق نداری عاشقِ کسی بمانی

تو حق نداری عاشقِ کسی بمانی
که سالهاست رفته !
تو مالِ کسی نیستی که نیست

تو حق نداری
اسم ِ دردهای مزمنت را
عشق بگذاری

می‌توانی مدیونِ زخم‌هایت باشی
اما
محتاجِ آنکه زخمی ات کرده
نه!

دست بردار از این افسانه‌های بی‌ سر و ته
که به نام ِ عشق
فرصتِ عشق را
از تو می‌گیرد

آنکه تو را
زخمیِ خود می‌خواهد
آدم ِ تو نیست
آدم نیست

و تو
سال هاست
حوایِ بی آدمی !

حواست نیست ...!