سناریو توکیو ریونجرز
خانم ها و آقایان خوش آمدید به ★سناریو درخواستی از توکیو ریونجرز★
موضوع:«ا.ت دختر ریندوئه و تو مدرسه بهش قلدری میکنن، اما هیچی به ریندو نمیگه.»
کاراکترها:«ریـــــنــــــدو هایــــــتانـــــی و ران هایــــــتانـــــی.»
ــــــــــــــــــ 🎀 (◍•ᴗ•◍)✧*。 🎀 ـــــــــــــــــ
امروز هوا یه کم گرفته بود تو توکیو. همون موقع که ا.ت، دختر پانزده ساله ریندو، داشت از مدرسه برمی‌گشت، سر کوچه با بچه‌های محل گیر افتاد. اینا که دیگه معلوم‌الحال بودن، همون اول شروع کردن به مسخره کردن: «هی، نگاه کن کی اومده! دختره ضعیف! هنوز زنده‌ای؟»
کله‌شقی کردن و کوله‌شو کشیدن و انداختن زمین. کلی کتاب و دفتر پخش و پلا شد. ا.ت احساس کرد گونه‌هاش داره از خجالت آتیش می‌گیره، بغض تو گلوش گیر کرده بود، چشماش داشت پر اشک می‌شد. «وای، داره گریه می‌کنه! چقدر ترسوئه! باباش باید بفهمه چه دختر ضعیفی داره!» یکی هم دفترشو له کرد زیر پاش. دلش می‌خواست همین‌جا بخوابه و غیب شه. ولی می‌دونست نباید ضعف نشون بده. دختر هایتانی که نباید اینجوری باشه. با دستای لرزون وسایلشو جمع کرد و راه افتاد سمت خونه. نمی‌خواست به بابا بگه. باباش از آدم ضعیف متنفر بود.
اون طرفا، تو یه خونه شیک تو روپونگی، ریندو لیوان مشروبشو تموم می‌داد. نور کم بود و چهره‌شو قشنگ نشون نمی‌داد. کنارش، ران، برادر بزرگترش، داشت توی گوشیش برای خودش می‌چرخید. «ریندو، امروز با ا.ت حرف زدی؟ حالش چطور بود؟»
ریندو لیوانشو گذاشت زمین. «آره، خوب بود. ولی یه کم تو فکر بود. انگار از مدرسه خسته شده.»
ران با مهربونی گفت: «عیب نداره. ا.ت یه کم احساساتیه. بلاخره بزرگ میشه و مثل خودت قوی.»
همون موقع، موبایل ران زنگ خورد. شماره ناشناس بود. ران با همون لبخند دوستانه جواب داد. صدای کاکوچو اومد: «ران، یه خبری دارم. امروز ا.ت رو تو کوچه حسابی اذیت کردن. بچه‌های محل. خیلی ترسیده بود. گریه می‌کرد. گفتم در جریان باشی.»
قیافه ران یه کم جدی شد، ولی نگرانی تو چشماش بود، نه عصبانیت. «چی؟ ا.ت؟ کی؟ کجا؟» بعد از شنیدن ماجرا، با صدای آروم و خونسرد گفت: «مرسی کاکوچو. مراقب خودت باش.»
موبایل رو قطع کرد و با لبخند رو به ریندو گفت: «ریندو، انگار کوچولوی ما امروز یه روز سخت داشته.»
ریندو سرشو بلند کرد. «چی شده؟ بازم بچه‌ها اذیتش کردن؟»
ران با یه لحن شیطنت‌آمیز گفت: «آره.»
اون شب، ا.ت با دلشوره وارد آپارتمان شد. ریندو، با همون لبخند همیشگی‌اش، روی مبل نشسته بود. ران، کنارش ایستاده بود و به ا.ت نگاه می‌کرد. خونه حسابی آرامش‌بخش بود.
وقتی ا.ت وارد شد، نگاه هر دو مرد به سمتش برگشت. ریندو گفت: «ا.ت، بیا اینجا بشین. بابا می‌خواد یه کم باهات حرف بزنه.» (منم بابا میخوام-)
ا.ت با کمی ترس کنار باباش نشست. «امروز مدرسه چطور بود؟»
ا.ت سعی کرد لبخند بزنه. «خوب بود.»
ریندو چشماشو یه کم تنگ کرد، ولی صداش هنوز آروم بود. «مطمئنی؟ صورتت یه کم رنگش پریده. کسی اذیتت کرده؟»
ا.ت دیگه نتونست دروغ بگه. اشک تو چشماش جمع شد. «اونها... بچه‌های مدرسه...»
ریندو دستشو آروم گذاشت رو دست ا.ت. «اشکالی نداره عزیزم. بابا اینجاست. نگران نباش.»
بعد رو به ران کرد و با لبخند گفت: «ران، باید به این بچه‌ها بفهمونیم که نباید با خانواده ما بازی کنن. ا.ت، تو هیچ وقت تنها نیستی.»
ران هم با لبخند گرمی به ا.ت نگاه کرد. «آره. ما هستیم که هواتو داشته باشیم. اگه کسی اذیتت کرد، فقط کافیه به ما بگی. جوری حالشو می‌گیریم که یادش نره با دختر ریندو هایتانی طرفه.»
ا.ت به صورت هر دو مرد نگاه کرد. باباش، با وجود همه‌ی سختی‌هاش، ته دلش مهربون بود. عموش هم همیشه پشتش بود. فهمید که اینجا، تو خونه، امن‌ترین جای دنیاست. و این حس امنیت، از هر ترسی قوی‌تر بود.
ــــــــــــــــــ 🎀 𝒱𝒾𝒸𝓉🍪𝓇 🎀 ــــــــــــــــــ
¸„.-•~¹°”ˆ˜¨ 🎀 (◍•ᴗ•◍)✧*。 🎀 ¨˜ˆ”°¹~•-.„¸
#توکیو_ریونجرز #انتقام_جویان_توکیو #انیمه #سناریو #وانشات #تاکمیچی #مایکی #دراکن #باجی #چیفویو #میتسویا #اسمایلی #انگری #اینوپی #سانزو #ران #ریندو #هانما #کیساکی #کازوتورا #ایزانا #شیون_مادارامه #کاکوچو #کوکونوی #سنجو #واکاسا #تاکئومی #هینا #شینیچیرو #آکانه #تایجو #هاکای #توکیو_مانجی_گنگ #تومان #والهالا #بلک_دراگن #بونتن #براهمن #سوریو
,-*'^'~*-.,_,.-*~ 🎀 𝒱𝒾𝒸𝓉🍪𝓇 🎀 ~*-.,_,.-*~'^'*-,
موضوع:«ا.ت دختر ریندوئه و تو مدرسه بهش قلدری میکنن، اما هیچی به ریندو نمیگه.»
کاراکترها:«ریـــــنــــــدو هایــــــتانـــــی و ران هایــــــتانـــــی.»
ــــــــــــــــــ 🎀 (◍•ᴗ•◍)✧*。 🎀 ـــــــــــــــــ
امروز هوا یه کم گرفته بود تو توکیو. همون موقع که ا.ت، دختر پانزده ساله ریندو، داشت از مدرسه برمی‌گشت، سر کوچه با بچه‌های محل گیر افتاد. اینا که دیگه معلوم‌الحال بودن، همون اول شروع کردن به مسخره کردن: «هی، نگاه کن کی اومده! دختره ضعیف! هنوز زنده‌ای؟»
کله‌شقی کردن و کوله‌شو کشیدن و انداختن زمین. کلی کتاب و دفتر پخش و پلا شد. ا.ت احساس کرد گونه‌هاش داره از خجالت آتیش می‌گیره، بغض تو گلوش گیر کرده بود، چشماش داشت پر اشک می‌شد. «وای، داره گریه می‌کنه! چقدر ترسوئه! باباش باید بفهمه چه دختر ضعیفی داره!» یکی هم دفترشو له کرد زیر پاش. دلش می‌خواست همین‌جا بخوابه و غیب شه. ولی می‌دونست نباید ضعف نشون بده. دختر هایتانی که نباید اینجوری باشه. با دستای لرزون وسایلشو جمع کرد و راه افتاد سمت خونه. نمی‌خواست به بابا بگه. باباش از آدم ضعیف متنفر بود.
اون طرفا، تو یه خونه شیک تو روپونگی، ریندو لیوان مشروبشو تموم می‌داد. نور کم بود و چهره‌شو قشنگ نشون نمی‌داد. کنارش، ران، برادر بزرگترش، داشت توی گوشیش برای خودش می‌چرخید. «ریندو، امروز با ا.ت حرف زدی؟ حالش چطور بود؟»
ریندو لیوانشو گذاشت زمین. «آره، خوب بود. ولی یه کم تو فکر بود. انگار از مدرسه خسته شده.»
ران با مهربونی گفت: «عیب نداره. ا.ت یه کم احساساتیه. بلاخره بزرگ میشه و مثل خودت قوی.»
همون موقع، موبایل ران زنگ خورد. شماره ناشناس بود. ران با همون لبخند دوستانه جواب داد. صدای کاکوچو اومد: «ران، یه خبری دارم. امروز ا.ت رو تو کوچه حسابی اذیت کردن. بچه‌های محل. خیلی ترسیده بود. گریه می‌کرد. گفتم در جریان باشی.»
قیافه ران یه کم جدی شد، ولی نگرانی تو چشماش بود، نه عصبانیت. «چی؟ ا.ت؟ کی؟ کجا؟» بعد از شنیدن ماجرا، با صدای آروم و خونسرد گفت: «مرسی کاکوچو. مراقب خودت باش.»
موبایل رو قطع کرد و با لبخند رو به ریندو گفت: «ریندو، انگار کوچولوی ما امروز یه روز سخت داشته.»
ریندو سرشو بلند کرد. «چی شده؟ بازم بچه‌ها اذیتش کردن؟»
ران با یه لحن شیطنت‌آمیز گفت: «آره.»
اون شب، ا.ت با دلشوره وارد آپارتمان شد. ریندو، با همون لبخند همیشگی‌اش، روی مبل نشسته بود. ران، کنارش ایستاده بود و به ا.ت نگاه می‌کرد. خونه حسابی آرامش‌بخش بود.
وقتی ا.ت وارد شد، نگاه هر دو مرد به سمتش برگشت. ریندو گفت: «ا.ت، بیا اینجا بشین. بابا می‌خواد یه کم باهات حرف بزنه.» (منم بابا میخوام-)
ا.ت با کمی ترس کنار باباش نشست. «امروز مدرسه چطور بود؟»
ا.ت سعی کرد لبخند بزنه. «خوب بود.»
ریندو چشماشو یه کم تنگ کرد، ولی صداش هنوز آروم بود. «مطمئنی؟ صورتت یه کم رنگش پریده. کسی اذیتت کرده؟»
ا.ت دیگه نتونست دروغ بگه. اشک تو چشماش جمع شد. «اونها... بچه‌های مدرسه...»
ریندو دستشو آروم گذاشت رو دست ا.ت. «اشکالی نداره عزیزم. بابا اینجاست. نگران نباش.»
بعد رو به ران کرد و با لبخند گفت: «ران، باید به این بچه‌ها بفهمونیم که نباید با خانواده ما بازی کنن. ا.ت، تو هیچ وقت تنها نیستی.»
ران هم با لبخند گرمی به ا.ت نگاه کرد. «آره. ما هستیم که هواتو داشته باشیم. اگه کسی اذیتت کرد، فقط کافیه به ما بگی. جوری حالشو می‌گیریم که یادش نره با دختر ریندو هایتانی طرفه.»
ا.ت به صورت هر دو مرد نگاه کرد. باباش، با وجود همه‌ی سختی‌هاش، ته دلش مهربون بود. عموش هم همیشه پشتش بود. فهمید که اینجا، تو خونه، امن‌ترین جای دنیاست. و این حس امنیت، از هر ترسی قوی‌تر بود.
ــــــــــــــــــ 🎀 𝒱𝒾𝒸𝓉🍪𝓇 🎀 ــــــــــــــــــ
¸„.-•~¹°”ˆ˜¨ 🎀 (◍•ᴗ•◍)✧*。 🎀 ¨˜ˆ”°¹~•-.„¸
#توکیو_ریونجرز #انتقام_جویان_توکیو #انیمه #سناریو #وانشات #تاکمیچی #مایکی #دراکن #باجی #چیفویو #میتسویا #اسمایلی #انگری #اینوپی #سانزو #ران #ریندو #هانما #کیساکی #کازوتورا #ایزانا #شیون_مادارامه #کاکوچو #کوکونوی #سنجو #واکاسا #تاکئومی #هینا #شینیچیرو #آکانه #تایجو #هاکای #توکیو_مانجی_گنگ #تومان #والهالا #بلک_دراگن #بونتن #براهمن #سوریو
,-*'^'~*-.,_,.-*~ 🎀 𝒱𝒾𝒸𝓉🍪𝓇 🎀 ~*-.,_,.-*~'^'*-,
- ۶.۵k
- ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
