کاش کسی داشتم که

کاش کسی داشتم که

توی بهار که زنگ بزنم بدون هیچ دلیل بگم:میای بریم زیر این رگبار و

هوای خوش قدم بزنیم؟

در جوابم فقط بگه: نیم ساعت دیگه کجا باشم.

توی تابستون: میای بریم خیابون تا هر جا شد قدم بزنیم؟

فقط بگه: ناهار اونجایی که من میگم.

توی پاییز: میای صدای ناله ی برگای پارک ناژوون رو در بیاریم خش

خش صدا بدن؟

فقط بگه: دوربینتم بیار.

توی زمستون: سکوت صفه منتظر با یه عالمه مه،بپرسم: میای که؟

در جوابم بگه : یه جفت دستکش میارم فقط . یه لنگه من یه لنگه تو.

سر اینکه دستامون تو جیب کی باشه، بعدا تصمیم میگیریم.