هر چند وقت من دچار ننوشتن میشوم و دیگر نمیتوانم آنچه دلم

هر چند وقت من دچار ننوشتن میشوم و دیگر نمیتوانم آنچه دلم میخواهد بنویسم ودیگرانگار آن شادابی رادرنوشتنم ندارم انگاراین روزهای من ، روزهای ننوشتن است.واگرنتوانم بنویسم انگارنیستم نه برای دیگران بلکه برای خودم .همانطور که نمیتوان صحبت نکردبرای من نوشتن هم مانندصحبت کردن است .میدانم حال و هوای نوشته هایم به عکسهایم نمیخورد اما تو میدانی ...!