.

.
زندگی یک نمایش بزرگ است.
ما در شرق، آن را نمایش خدا میخوانیم.
هیچ کس در این نمایش، نقش خود را جدی نمیگیرد.
اگر ثروتمند هستی یا فقیر، آن را جدی نگیر.
ما فقط نقش مان را در نمایش زندگی ایفا میکنیم.
تا آنجا که می توانی، نقشت را به زیبایی ایفا کن اما پیوسته به یاد آور که همه چیز یک بازی است. آنگاه که مرگ فرا رسد، آخرین پرده نمایش فرو می افتد و تمام بازیگران ناپدید میشوند.
همه شان به انرژی کیهانی تبدیل می شوند.
اگر با یاد داشتن این موضوع در دنیا زندگی کنی، از تمامی بدبختیها رها میشوی.
بدبختی، نتیجه جدی گرفتن و شادمانی، نتیجه آسان گرفتن زندگی است.