ریشهٔ من، اصل من

ریشهٔ من، اصل من
شادروان استاد لایق شیرعلی(از شاعران معاصر تاجیکستان)

ریشه‌ی من! منشاء اجداد من! / اصل من! ایران من! بنیاد من!
جان ما چون رشته‌ای دو بافت است / بافت من! ای تار و پود یاد من!
گر نباشی، سینه‌ی ما می‌درد / دشمن ایمان من، جلاد من
چند غافل ماندی از درد دلم / یک تویی امروز هم‌فریاد من
بعدِ سامانی مرا سامان نماند / باد بر کف شد هنر آباد من
از ورارود این‌همه غافل مباش / دست رستم باز بر امداد من!
نور جام جم بیفکن بر دلم / شادمان کن این دل ناشاد من
هر درِ تو مصدر لفط دری‌ست / مکتب من! مذهب من! داد من!
ما همه جمع پریشان توییم / ای تو هم سرواده* و سرواد من!
من اگر ره گم زدم در راه خود / شادبختم که تویی ارشاد من
خود تو بتوانی گرامی داشتن / پشت من! زردشت من! انشادِ** من!
آتش زردشت در چشمان توست / آتش عشق نخست‌ایجاد من!
تا به درگاه ابد خواهد رسید / مثنوی و شاهنامه زاد من
می‌رسد بر چرخ از گلدسته‌هات / آه من! افغان من! فریاد من!
یاد شرطه گر نبود از سوی تو / ای دریغ از کوشش بر بادِ من
خامی ما را تو خواهی پخته کرد / کوره‌ی من! کاوه‌ی حداد من!
ضمن نام تو به فردا می‌برد / توشه‌ی تاریخ را اولاد من
در تو می‌بینم کمال آلِ خویش / ای ز صد سال ازل هم‌زاد من
در تو می‌پیچم چو گل بر بوته‌ای / خانه‌ی ایمان من، میعاد من!

ژانویه‌ی 1993
کتاب «روحِ رخش»، گلچین اشعار

* آغازگاه

#ما_ایرانی_هستیم