میگویند چه خوب مانده ای ...

میگویند چه خوب مانده ای ...
غافل از اینکه من خوب نمانده ام .. من جا مانده ام !
نگاهم.. معصومیت کودکیست هراسیده از آژیر قرمز جنگ..
لبخندم... تلخی عصیان فروخورده ی نوجوانیست ، شوریده از فشار تحریمها..
و چهره ام .. نقاب سنگی جوانیست وامانده در من خفه و خاموش، هزارسال به چله نشسته !
من از دهه ی عشق ممنوع می آیم .. از دهه ی نگاه ممنوع.. زیبایی ممنوع..شعر ممنوع و کلام ممنوع !
من از جنس هیچ کس نیستم .. من تنها خود را از سرزمین خاکستری دهه چهلی و پنجاهی ام به دنیای رنگی تو سنجاق کرده ام ..
تا مگر کودکی فریز شده در من یخ بشکند و جوان شدن بیاموزد ..تا جوانی تاریخ مصرف گذشته ام ، پیش از گندیدن ، پیر شدن آغاز کند !
من عدد شناسنامه ام را انکار نمیکنم.. اما سالهاست که عدد شناسنامه ام مرا انکار کرده است !
من تمامی اعداد زندگیم را کم رنگ شمرده ام !
کم رنگ عاشق شده ام .. کم رنگ لمس کرده ام .. کم رنگ نفس کشیده ام .. و کم رنگ خندیده ام !