میگویند چه خوب مانده ای ...

میگویند چه خوب مانده ای ...
غافل از اینکه من خوب نمانده ام .. من جا مانده ام !
نگاهم.. معصومیت دختریست هراسیده از قضاوت های غلط..
لبخندم... طرح شیطنت های نوجوانیست ...
و چهره ام .. نقاب سنگی جوانیست
وامانده در من خفه و خاموش، هزارسال به چله نشسته !
من از دهه ی عشق ممنوع می آیم ..
از دهه ی نگاه ممنوع..
زیبایی ممنوع..شعر ممنوع و کلام ممنوع !
من از جنس هیچ کس نیستم ..
من جوانی ِتاریخ مصرف گذشته ام ....
من عدد شناسنامه ام را انکار نمیکنم..
اما سالهاست که عدد شناسنامه ام مرا انکار کرده است !
من تمامی اعداد زندگیم را کم رنگ شمرده ام !
کم رنگ عاشق شده ام ..
کم رنگ لمس کرده ام ..
کم رنگ نفس کشیده ام ..
و کم رنگ خندیده ام !
در جامعه ی من دیگر یوسفی نیست
تا عمر خاموش زلخیای دیگری را،
به ردای مهربانیش با معجزه ای بازگرداند