قصۀ برگ و بادِ تموم سرنوشتم،

قصۀ برگ و بادِ تموم سرنوشتم،
بهار می خوام اما پائیزیِ سرشتم،

یه جاده پیش رومه که انتها نداره،
دل مسافرِ من دوباره بیقراره،

حرف پائیزو نزن، پیکِ بهاریم من و تو،
ابری از طراوتیم، باید بباریم من و تو،

تو شهری که تو باشی می مونه این مسافر،
دلخوش می شه به یک سقف، پرندۀ مهاجر ،

وقتی که تو بمونی کنارِ من همیشه،
دستای بی نصیبم پُر از ستاره می شه،

حرف پائیزو نزن، پیک بهاریم من و تو،
ابری از طراوتیم، باید بباریم من و تو،