ای دل! شدی سنگ صبوری برای همه.

ای دل! شدی سنگ صبوری برای همه.
همیشه شریک دردهایشان بودی و همنشین دل خرابشان..
همیشه لحظه های تنهایشان با تو تقسیم می شد و بغض های گلوگیرشان با گریه بر شانه های تو جاری می شد.
ولی کاش می دانستند درد تو کمتر نیست، حال تو بهتر نیست..
کاش می توانستی فریاد زنی که تنهایی درد دارد و چه سخت است..
اما ملالی نیست!
شاید، شاید قسمتت این بود.
درد کشیده باشی تا بفهمی حال دلی را که درد امانش را بریده و بفهمی نگفته هایی را که پشت سنگینی یک بغض پنهان مانده.
دیدگاه ها (۳)

خواهرام سایه جون طاهره جان هدیه جان فاطمه جان همه خواهرام کا...

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست شاید بهانه‌ایست که قربانیت کنند...

شب که می شود دلم برای خودم می سوزدسهم من از تو شد فقط هزاران...

خداوندا، تو می‌دانی چه سخت است آدمی بودن، میانِ این‌همه اندو...

بیا با همـ حرفـ های نارنجی بزنیمـ مثلا رازهایتــ را بگو انگا...

در روزگاری که همه‌چیز با پول و منفعت سنجیده می‌شود، عشق مزاح...

گاهی از خودم می پرسم اگر همه‌ چیز را می‌دانستم، باز هم همین‌...

کاش خدا به هیچ‌کس غمِ از دست دادنِ عزیزش رو نده که بعدش بخوا...

گفتی: «عاشقین؟!» و دلم گفت: «مگر شک داری؟» من که جز نامِ تو ...

https://wisgoon.com/1372meysambahrami╮‌‌• تولدت مبارک، دوست ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط