اینم رمانم...

اینم رمانم...
#پارت-اول-عشق-تمام-نشدنی:
توی فرودگاهم...همینجوری نشستم روی صندلی که از توی بلندگوها میگن(پرواز شماره 185 از تایلند به سیول)سریع کیفمو و چمدونمو برمیدارم و میرم طرف هواپیما...
چندساعت بعد.......
از پله های هواپیما میام پایین...آخ جووووون شهر آرزوهاااام...روی یکی از صندلیای فرودگاه میشینم که یهو گوشیم زنگ میخوره...مامانه...برمیدارم و میگم:
الوووو...سلام مامااااان
مامان-سلام جنی..رسیدی؟چیکار میکنی؟
من-اگه نرسیده بودم که گوشیم خاموش بود!هیچی همینجا نشستم روی صندلیا..
مامان-همونجا وایسا تا خانم کیم بیاد دنبالت..
من-خانم کیم کیه؟؟؟
مامان-وای باز یادم رفت بهش نگم خانم کیم...خانم اوه!
من-آها همون دوستتون که دربارش حرف میزدین و میگفتین با هم دوستین؟؟
مامان-آره همونه...دخترم مودب باشیاااااا
من-وا...ماماااان؟؟؟؟؟
مامان-گفتم که حواست باشه
میخندم و میگم:
حواسم هست...نگران نباشین
مامان-پس همونجا وایسا تا نیلا بیاد دنبالت...
من؛نیلا دیگه کیههههه؟؟؟؟؟؟؟
مامانن کلافه میگه:
اسم کوچیک خانم اووووه
من-آهان...باشه از جام جم نمیخورم
مامان-آفرین...وقتی رسیدی زنگ بزن..خدافظ
من-باشه خدافظ
گوشیو قطع میکنم و همونجا میشینم که یهو یه نفر دستشو میزاره رو شونم....

خوب بوووود؟؟؟؟؟چطور بووود؟؟؟بقیشم بنویسمممم؟؟؟؟؟