امشب از آسمان دیدهٔ تو

امشب از آسمان دیدهٔ تو
<روی شعرم ستاره می بارد
در سکوت سپید کاغذها
<پنجه هایم جرقه می کارد
شعر دیوانهٔ تب آلودم
<شرمگین از شیار خواهشها
پیکرش را دو باره می سوزد
<عطش جاودان آتش ها
آری آغاز ، دوست داشتن است
<گرچه پایان راه ناپیداست
من به پایان دگر نیندیشم
<که همین دوست داشتن زیباست