زمانی میرسد که خودت هم

زمانی میرسد که خودت هم
حالِ خودت را نمیفهمی !
نه می توانی گریه کنی ،
نه تابِ تحملِ بغض هایت را داری !
خودت را به آب می‌سپاری ،
آرام نمی شوی !
سمتِ خواب میروی ،
دیوانه می شوی !
هاج و واجِ خودت را در مسیرِ گذرِ زمان
قرار میدهی
و به زندگی ادامه میدهی !
زندگیِ که نامِ دیگرش ،
سیرِ تکاملی یک #مرگ است !
همان مرگِ #تدریجی ....