چه روزها تلخی را پشت سر میگذارم....

چه روزها تلخی را پشت سر میگذارم....
تو نیستی....
نه یادی!!!
نه خبری!!!!!
نمیدانم جای مرا چگونه پر کردی که حتی نبودنم برایت مهم نیست!!!!
یادش بخیر اولین روزهای آشنایی......
خسته کار بودم وتو استکانی چای مرا دعوت کردی!
خیالی بود،پشت این گوشی ودر دنیای مجازی!!!!
اما من طعم چای تورا حس کردم
خستگیم مرد ومن شاد از بودنت شدم...
.
.
.
.
.

اما الان چند مدتیست که نه تویی ونه آن استکان چای!!!!
ومن هرروز خسته از کار فقط منتظر یک نگاه توام