‌ ‌دختر که باشی

‌ ‌دختر که باشی
میروی جلوی آینه
سراغ لب هایت
صورتی پامچالی ، قرمز آب اناری ، قهوه ای خرمایی
دختر که باشی
جلوی آینه چهار زانو مینشینی و سوار بر قالیچه ای از خیال به سرزمین ناخن هایت فرود می آیی
آبی کاربنی، صورتی نئونی ، قرمز یاقوتی
اما انگار هیچکدام فایده ای ندارند
دلت گرفته است
و دلت که بگیرد با تمام مداد رنگی های دنیا هم نمیتوان دل تنگی هایت را رنگ کرد.
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌ ‌‌