ای که نامت گُلِ نیلوفرِ مردابِ دلم

ای که نامت گُلِ نیلوفرِ مردابِ دلم
کاش یک شب تو بیایی باز در خوابِ دلم

شبِ این برکه منور بنما به نورِ خود
تو که دانی رخِ ماهت شده مهتابِ دلم

بر زبانم غیرِ نامت هیچ جاری نشود
تویی آن روحِ کلام و سخنِ نابِ دلم

تا مُهیا شوم و راهی بستر بشوَم
به سرم عطر تو جاری،گلِ خوشخوابِ دلم

نشوَم سیر زِ آن نامِ عزیزت بر لب
من کویرِ تشنه و تو چشمه ی آبِ دلم