گاهی نفسی هست ولی هم نفسی نیست

گاهی نفسی هست ولی هم نفسی نیست

در هر نفست هم نفست هیچ کسی نیست

آنقدر غریبی که در این شهر درندشت

دنیای تو اندازه ی کنج قفسی نیست

باید که هوایی به سرت داشته باشی

در قلب زمستانی ات امّا هوسی نیست

تلخ است که راضی شده باشی به دغل ها

شیرین شده باشی و ببینی مگسی نیست

تنهایی ات آنقدر بزرگ است که پیشش

خوشبختی ات اندازه ی حجمِ عدسی نیست

کبریت بکش روی خودت شاعر بدبخت

فریاد بزن! داد بزن! دادرسی نیست

لعنت به تو که هر نفست مژده ی درد است

گاهی نفسی هست ولی هم نفسی نیست...