دوستت دارم

دوستت دارم
نمے دانم چرایش را نپرس
اتفاقے دل سپردم
ماجرایش را نپرس

بارها باریده ام در
کوچہ هاے بے کسے
در هواے بودنت
اما کجایش را نپرس

آسمانت را
حریم صحن آغوشم بکن
چون به پرواز آمدم
حال و هوایم را نپرس

زندگے طعم غزل از
استکان حافظ است
فال من خوش نیست بے تو
محتوایش را نپرس......