نکته‏ها و پیام های سوره نبأ آیه 31- 36:

نکته‏ها و پیام های سوره نبأ آیه 31- 36:

1- بیم و امید باید در کنار هم باشد. در این سوره پاداش متقین در برابر کیفر طاغین قرار گرفته است.

2- کامیابی و رستگاری در سایه نعمت‏های مادی و معنوی است. (کلمه‏ «حَدائِقَ» رمز نعمت‏های مادی و کلمه‏ «لا یَسْمَعُونَ» رمز نعمت‏های معنوی است.)

3- نعمت‏های بهشتی، انسان را گرفتار غرور و غفلت و یاوه‏گوئی و بدمستی نمی‏کند.
شراب دنیا عقل را می‏زداید، و هوش را از سر می‏برد، و انسان را به بیهوده گویی و سخنان ناموزون وامی‏دارد، اما شراب طهور بهشتی به انسان روح و عقل و نور و صفا می‏بخشد.

4- جلساتی که در آن لغو و دروغ نباشد، جلسات بهشتی است.

5- نه تنها کیفرها عادلانه است. بلکه پاداشها نیز حساب و کتاب دارد.

6- در جامعه بهشتی، افراد یکدیگر را تکذیب نمی‏کنند و اعتماد و اطمینان میان آنها حاکم است.

7- پاداش‏های الهی، عطا و تفضّل اوست نه اینکه ماطلبی داشته باشیم.
در حدیثی از امام امیر مؤمنان علی ع آمده است که در قیامت خداوند حسنات مؤمنان را حساب می‏کند، و هر حسنه را ده برابر تا هفتصد برابر پاداش مرحمت می‏کند، همانگونه که خدا در قرآن فرموده: جَزاءً مِنْ رَبِّکَ عَطاءً حِساباً

8- لازمه ربوبیّت، نظام کیفر و پاداش است.

9- پاداش الهی به متقین حساب دارد. هر که تقوای بیشتری دارد پاداش بیشتری خواهد داشت.

10- انگور در میان میوه‏ها جایگاه خاصّی دارد و لذا به صورت جداگانه ذکر شده است.
به گفته دانشمندان غذاشناس" انگور" علاوه بر اینکه از نظر خواص یک غذای کامل محسوب می‏شود و مواد غذایی آن بسیار نزدیک به شیر مادر است، دو برابر گوشت در بدن ایجاد حرارت می‏کند، گذشته از این، به قدری مواد مفید در آن وجود دارد که می‏توان گفت یک داروخانه طبیعی است.
" انگور" دارای خاصیت ضد سم، مفید برای تصفیه خون، دفع رماتیسم، نقرس، و عامل مبارزه با افزایش اوره خون است. اضافه بر اینها انگور اعصاب را تقویت کرده، و تولید نشاط می‏کند، و به خاطر داشتن انواع ویتامینها به انسان نیرو و توان می‏بخشد.
اینها گوشه‏ای از آثار و خواص انگور است، و لذا در حدیثی از پیغمبر اکرم ص می‏خوانیم:
خیر فواکهکم العنب‏ " بهترین میوه‏های شما انگور است"

11- در آیات مختلف قرآن مجید، توصیفهای زیادی از شرابهای بهشتی شده است، که بررسی آنها نشان می‏دهد، نوشندگان آنها در چنان لذت روحانی فرو می‏روند که با هیچ بیانی قابل توصیف نیست.
در یک جا آن را به عنوان" شراب طهور" توصیف می‏کند" وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً" (دهر- 21).
و در جای دیگر تاکید می‏کند که این شراب زلال و بی‏غش و لذت بخش نه دردسر می‏آفریند، و نه مستی می‏آورد و نه فساد عقل،" یُطافُ عَلَیْهِمْ بِکَأْسٍ مِنْ مَعِینٍ بَیْضاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِینَ لا فِیها غَوْلٌ وَ لا هُمْ عَنْها یُنْزَفُونَ‏" (صافات- 45 تا 47).
در یک جا می‏فرماید: از جامی می‏نوشند که با" کافور" آمیخته شده (خنک و آرام کننده است)" یَشْرَبُونَ مِنْ کَأْسٍ کانَ مِزاجُها کافُوراً" (دهر- 5).
و در جای دیگر می‏افزاید: از جامی به آنها می‏نوشانند که آمیخته با" زنجبیل" است، (گرم کننده و نشاط آفرین)" وَ یُسْقَوْنَ فِیها کَأْساً کانَ مِزاجُها زَنْجَبِیلًا" (دهر- 17).
در آیات مورد بحث نیز خواندیم: جامهایی لبالب و زلال و دمادم دارند" وَ کَأْساً دِهاقاً".
و از همه مهمتر اینکه" ساقی" این بزم روحانی، خدا است!! از دست قدرت او و از بساط لطف و مرحمتش بر می‏گیرند و می‏نوشند و مست جذبه عشق و معرفت او می‏شوند وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ‏ ... (دهر- 21).