بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت سوم :
مترتب نمودن قوانین بر وجود: گزاره‌ ما نمی‌ توانیم قوانینی بر وجود مترتب نماییم، کاملاً درست است، چرا که ما خلقش نکردیم تا اندازه‌هایش را ما را گذاشته باشیم. قوانین به حق، همیشه متناسب با اندازه‌ها می‌باشند.
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى - تنام پروردگار والاترت را كه برتر از همه‌ چيزهاست به پاكى بستاى تنزیه کن(1)
الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى - همان که آفرید و سپس سامان بخشید و (2)
وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَى - و همان که اندازه گذاشت و سپس هدایت تکوینی و تشریعی نمود.(3)(سوره اعلی آیه 1 تا 3)
توضیح : در این آیه، سخن از اسم رب است نه خودش ذاتش، چرا که اساساً ربوبیت فعل خداست. پس امر به تنزیه و تسبیح اسم رب، یعنی امر به تنزیه نشانه ربّ.
اسم‌های خداوند متعال، که در لفظ به آنها - الله، علیم، حکیم،خالق، مالک، رب، إله و گفته می‌شود، چه به لحاظ کلمه و چه به لحاظ مفهوم و چه به لحاظ تعینات خارجی، همه مخلوقات خداوند متعال هستند و باید تنزیه شوند؛ اما راجع به سایر اسم‌ها (نشانه‌ها) که هر چه هست، اسم الله است نیز تنزیه متناسب لازم است. مبادا به نشانه‌ای که هست، بگویی نیست مبادا آن را نشانه ندانی مبادا آن را نشانه‌ دیگران بدانی مبادا گمان نمایی که بی هیچ خلق شده‌اند و خالق و جهتی را نشان نمی‌دهند و در مباحث گوناگون، بسیار بیان شد که قَدر یعنی اندازه. خداوند علیم و حکیم، برای هر چیزی که خلق نموده، اندازه‌هایی گذاشته است و بر اساس همان اندازه‌ها نیز هدایت تکوینی و تشریعی می‌نماید، حتی تمامی احکام، برای حفظ، رعایت و اعتلای اندازه‌های بشری و انسانی است.
قوانین نیز باید متناسب با اندازه‌ها باشند؛ لذا فقط آن که اندازه‌ها را قرار داده، می‌تواند قوانین به حق را وضع نماید و قوانینی که ما برای فروعات امورمان وضع می‌نماییم نیز باید در چارچوب آن قوانین الهی باشد.(پایان)