🔸 جمال و کمال ( آدم و حوا ) راز جنگ بی پا یان زناشوئی
🔸 جمال و کمال ( آدم و حوا )
راز جنگ بی پا یان زناشوئی 🔹
حوا به مثابه باطن آدم است یعنی صورت معنای اوست. این واقعه در راز خلقت آدم در قرآن کریم مذکور است . و آدم به مثابه کمال و معنای غیبی حوا است . این دو به مثابه صورت و سیرت وجود انسان ھستند . حوا بدون آدم یک صورت محض است بی ھیچ معنا و کمال و صفتی . آدم بدون حوا نیز یک معنای محض است که در جستجوی ظرف وجود خویشتن است تا در آن قرار گیرد . حوا ظرف قرار آدم است و آدم ھم
معنای فرار حواست. این ھمان داستان نیاز و عشق آدم و حوا به یکدیگر است. مرد معنای وجود استو زن ھم مادۀ آن . معنا بر ماده وارد می شود و این وجود کامل می گردد. و اما راز این ورود و حلول معنا در ماده ھمان ماجرای عشق آدم به حواست ، عشق کمال به جمال . ھر چه که این کمال بیشتر باشدقدرت نفوذ بیشتری را در جمال دارد و عشق عمیقتری رخ می دھد . این عشق ھمان عشق به جمال است . پس جمال ھمان مدخل ورود معنا و کمال مرد است در زن . ھمانطور که در وصال جنسی نیز چنین واقعه ای رخمیدھد . ولی اگر این ورود جنسی مرد بر زن بواسطه عشق بر جمال ( صورت ) نباشد و مرد نتوانسته باشد بر جمال زن وارد شود این رابطه نامشروع و یا زنا محسوب می شود و یا به هرحال رابطه ای ناقص ورنجور با اکراه و ریا خواھد بود و وصالی رخ نخواھد نمود . و اما زن نیز بایستی امکان این ورود ووصال را برای ھمسرش فراھم آورد و این ھمان مسئله «تمکین»است که در قلمرو معنویّت ھمان پذیرشولایت مرد می باشد و درب های ورود وجود خویش را بر غیر از ھمسرش بستن . زیرا بر یک زن بیش از یک مرد وارد نمی تواند شد . در اینجا سخن بر سر حفظ حجاب و عفّت زن است که ھیچ مرد دیگری را برجمال خود راه ندھد . مصداق این سخن حافظ است که :
« زلف بر باد مده تا ندھی بر بادم
ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم »
زنی که زیبائی ھای وجودش را بر غیر از ھمسرش ممنوع می سازد و دربهای ورود وجودش (فروج ) رابر نامحرمان مسدود می سازد و جز از امر و معنا و کمال و صفات ھمسرش پیروی نمی کند می تواند وصالی سالم و خلاّق را ممکن سازد(تمکین ) و در غیر این صورت این رابطه در عذاب است و دچارانواع و درجات طلاق می گردد در حین زناشوئی . که این وضعیت اگر ھم به طلاق منجر نشود به انواعفسق و مفاسد اخلاقی و جنسی میرسد . عناصر و مناطق زیبای وجود زن ھمان دربهای ورود مردان بر اوست که در قرآن کریم موسوم به « فروج » (دربها ) است که زنان بایستی این دربها را بر نامحرمان مسدود نمایند. این زیبائی ها شامل صورت وھمه اعضای بدن از جمله نگاه و کلام و رفتار و اطوار می باشد که نھایتاً به ارگان جنسی ختم می شوند .
ادامه در کامنتها
راز جنگ بی پا یان زناشوئی 🔹
حوا به مثابه باطن آدم است یعنی صورت معنای اوست. این واقعه در راز خلقت آدم در قرآن کریم مذکور است . و آدم به مثابه کمال و معنای غیبی حوا است . این دو به مثابه صورت و سیرت وجود انسان ھستند . حوا بدون آدم یک صورت محض است بی ھیچ معنا و کمال و صفتی . آدم بدون حوا نیز یک معنای محض است که در جستجوی ظرف وجود خویشتن است تا در آن قرار گیرد . حوا ظرف قرار آدم است و آدم ھم
معنای فرار حواست. این ھمان داستان نیاز و عشق آدم و حوا به یکدیگر است. مرد معنای وجود استو زن ھم مادۀ آن . معنا بر ماده وارد می شود و این وجود کامل می گردد. و اما راز این ورود و حلول معنا در ماده ھمان ماجرای عشق آدم به حواست ، عشق کمال به جمال . ھر چه که این کمال بیشتر باشدقدرت نفوذ بیشتری را در جمال دارد و عشق عمیقتری رخ می دھد . این عشق ھمان عشق به جمال است . پس جمال ھمان مدخل ورود معنا و کمال مرد است در زن . ھمانطور که در وصال جنسی نیز چنین واقعه ای رخمیدھد . ولی اگر این ورود جنسی مرد بر زن بواسطه عشق بر جمال ( صورت ) نباشد و مرد نتوانسته باشد بر جمال زن وارد شود این رابطه نامشروع و یا زنا محسوب می شود و یا به هرحال رابطه ای ناقص ورنجور با اکراه و ریا خواھد بود و وصالی رخ نخواھد نمود . و اما زن نیز بایستی امکان این ورود ووصال را برای ھمسرش فراھم آورد و این ھمان مسئله «تمکین»است که در قلمرو معنویّت ھمان پذیرشولایت مرد می باشد و درب های ورود وجود خویش را بر غیر از ھمسرش بستن . زیرا بر یک زن بیش از یک مرد وارد نمی تواند شد . در اینجا سخن بر سر حفظ حجاب و عفّت زن است که ھیچ مرد دیگری را برجمال خود راه ندھد . مصداق این سخن حافظ است که :
« زلف بر باد مده تا ندھی بر بادم
ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم »
زنی که زیبائی ھای وجودش را بر غیر از ھمسرش ممنوع می سازد و دربهای ورود وجودش (فروج ) رابر نامحرمان مسدود می سازد و جز از امر و معنا و کمال و صفات ھمسرش پیروی نمی کند می تواند وصالی سالم و خلاّق را ممکن سازد(تمکین ) و در غیر این صورت این رابطه در عذاب است و دچارانواع و درجات طلاق می گردد در حین زناشوئی . که این وضعیت اگر ھم به طلاق منجر نشود به انواعفسق و مفاسد اخلاقی و جنسی میرسد . عناصر و مناطق زیبای وجود زن ھمان دربهای ورود مردان بر اوست که در قرآن کریم موسوم به « فروج » (دربها ) است که زنان بایستی این دربها را بر نامحرمان مسدود نمایند. این زیبائی ها شامل صورت وھمه اعضای بدن از جمله نگاه و کلام و رفتار و اطوار می باشد که نھایتاً به ارگان جنسی ختم می شوند .
ادامه در کامنتها
- ۵.۵k
- ۱۱ تیر ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
