یه وقتایی یه جوری دلم نمیخواد یک کلمه ام حرف بزنم که خودم

یه وقتایی یه جوری دلم نمیخواد یک کلمه ام حرف بزنم که خودم هم باورم نمیشه.
باهام حرف میزنن و من نگاشون میکنم
جوابی ام اگه بدم پر از بی رحمیه
به نقطه ضعفا تیکه میندازم
راجب چیزایی که یه ذره هم قبلا ناراحتم کردن طعنه میزنم
حسارو مسخره میکنم
حرصمو به راحتی توی چشمام به آدما نشون میدم
همه چی رو انکار میکنم
پیامارو جواب نداده ول میکنم
اونایی رو هم که جواب میدم انقدر تلخ و نیش دار ام که کاش جواب نداده بودم...
اون شب میگفت وقتی اون هدی ایی ؛ نیش داری.
زبونت نیش داره..
آدم باید فرار کنه نیش مهلک نخوره.
اینجور وقتا زیاد که پاپیچم شن میگم حالم خوب نیست
وقتی بگن چرا؟چی شده؟ چته؟
قاطی میکنم که نپرس بلدی خوب کنی خوب کن
بلد نیستی ام به سلامت...
بعد اگه بگه تا نگی و ندونم حالت چرا بده که نمیتونم کاری بکنم
مطمئنا چیزی که بعدش میشنوه خداحافظی عه.
توی این حالم معمولا دو سه تا دعوا رو حتما دارم.
حتی مواردی بودن که کلا گذاشتن و رفتن..
من یه وقتایی آدمِ خیلی بدی میشم...
من یه وقتایی
یه روزایی
خیلی غیرقابل تحمل میشم...
ولی به صورت غیرقابل باوری دارم کسایی رو که توی این حالتم تحملم میکنن
و هربار بیشتر متعجبم میکنن...
آخه... وره بده من واقعا آزاردهنده س...

پ.ن:مرسی تحمل❤ ️