بفرمایید قهوه

بفرمایید قهوه
یه خستگی در کنیم و یکم از شلوغیای ذهن فاصله بگیریم…بعضی روزا آدم فقط دلش یه جای آروم و چند دقیقه سکوت میخوادنه توضیحی، نه اثباتی، نه حرف اضافه‌ای…چون آدم ذات و شخصیت خودش و میدونه همه چی رو ادم می سپره به زمان، گاهی بعضی حرفا ناراحتت میکنن،ولی قرار نیست هر چیزی که دلت رو شکست، مسیرت رو هم عوض کنه
من هنوز به آدمای خوب، دل روشن و روزای قشنگ ایمان دارم، هرچی هم پشت سرم بمونه، من رو به جلو میرم، چون بهترین جواب به بعضی چیزا، ساختن روزاییه که ارزش لبخند زدن دارن،
فعلاً قهوه‌مونو می‌خوریم…با تمام خستگی‌ها و سختی‌ها، باز هم ادامه میدیم، چون تا وقتی امید توی دلمون هست، هیچ خستگی‌ای نمی‌تونه ما رو از پا بندازه