ماهی به آب گفتا ،

ماهی به آب گفتا ،
من عاشق تو هستم..
از لذت حضورت ،
می را نخورده مستم!!
آیا تو میپذیری ،
عشق خدائیم را ؟..
تا این که بر نتابی ،
دیگر جدائیم را؟!!
آب روان به ماهی ،
گفتا که باشد اما..
لطفا بده مجالی ،
تا صبح روز فردا!!
باید که خلوتی با ،
افکار خود نمایم..
اینجا بمان که فردا ،
با پاسخت بیایم!!
ماهی قبول کرد و ،
آب روان گذر کرد..
تنها برای یک شب ،
از پیش او سفر کرد!!
وقتی که آمدش باز ،
تا این که گوید آری..
یک حجله دید و عکسی ،
بر آن به یادگاری!!
خود را ز پیش ماهی ،
دیشب که برده بودش..
آن شاه ماهی عشق ،
بی آب مرده بودش!!
نالید و یادش افتاد ،
از ماهی آن صدایی..
وقتی که گفت با عشق ، میمیرم از جدایی!!
ای کاش که آب می ماند ،
آن شب کنار ماهی..
ماهی دلش نمی مرد ،
از درد بی وفایی!!
آری من و شما هم ،
مانند آب و ماهی..
یک لحظه غفلت از هم ،
یعنی همین جدایی!!...