رمان گناهکار قسمت هفتم (563 )
کتابخانه نودهشتیا
گناهکار fereshteh27 کاربر انجمن نودهشتیا
خواست سرشو بلند کنه که نذاشتم و بی هوا دستامو دور گردنش حلقه کردم سر جاش خشک شد و با چشمای متعجیش بهم زل زد. از تو چشماش می خوندم چی میخواد همونی که من بی تابش بودم نداشتم بره که مجبور شد کنارم روی تخت بشینه. خودمو انداختم توی بغلش و سفت گرفتمش
صورتم رو قفسه ی سینش بود که زمزمه وار گفتم این گرما از هیزم و آتیش سریع تر میتونه تن یخ زدم رو گرم کنه. وقتی کنارت باشم به هیچی نیاز ندارم و همین برام بسه
آهسته پتو رو از روی شونه هام پس زد و حلقه ی دستاش این بار تنگ تر به دورم شنیده شد. ناخوداگاه از حسی که اون لحظه بهم دست داد صورتمو توی سینش فشردم صدای لرزونش زیر گوشم بود لرزشی که همراه با آرامش بودا
برای با هم بودنمون تردید ندارم اما زندگی با مردی مثل من آسون نیست و ترسم از اینه نتونم تو رو اون طور که باید تو زندگی خوشبخت کنم برای اولین بار از آینده واهمه دارم تو زندگیم از چیزی نترسیدم و ترس برام معنایی نداشت ولی حالا تو رو دارم و از همین می ترسم که نتونم وسط راه زانو بزنم و تو .....
سرمو بلند کردم؛ از فاصله ی نزدیک تو چشماش خیره شدم و با تموم صداقت و عشقی که تو خودم سراغ داشتم. و
چرا این جوری فکر میکنی؟ تو نمی تونی آدم بدی باشی گاهی وقتا آدما تو شرایط خاص عکس العملای متفاوتی از خودشون نشون می دن و تو هم اون موقع فکر میکردی داری کار درستو انجام میدی؛ مخصوصا اینکه شایان و سوست کرده بود اون کارا رو بکنی.
سرشو آورد پایین و گذاشت روی شونم؛ نفس عمیق کشید.
نمی دونم انگار بین زمین و هوا گیر کردم .... نمی دونم باید چکار کنم شایان همیشه دنبال منافع خودش بود با حقه بازی و کلک نیمی از ثروت پدر ارسلانو تصاحب کرد ارسلان فهمید ولی اون موقع دیگه کاری ازش ساخته نبود و سر همین قضیه رابطه ی خوبی با شایان
نداشت. ارسلان هم ازش آتو داشت واسه همین خیلی وقتا شایان در مقابلش کوتاه می اومد.
ازم فاصله گرفت انگشتاشو تو موهاش فرو برد دستمو گذاشتم روی شونش
شایان به ظاهر مرد قدرتمندیه و گرنه همه ازش به آتویی دارن چه جوری همیشه ازت حساب می برد؟
همیشه نه ولی خب شایان می دونست هر کاری ازم برمیاد از طرفی به اهداف من واقف بود؛ بنابراین وقتی سرسختی منو تو کارم دید متوجه شد من آدمی نیستم که به کسی باج بدم.
از کنارم بلند شد؛ رفت سمت شومینه و چند تا هیزم دیگه انداخت توی آتیش تا خاموش نشه الان دیگه با گرمای حضورش هیچ سرمایی رو حس نمی کردم روی زمین زانو زده بود و کمی به سمت شومینه خم شده بود از جام بلند شدم زنجیر رو از دور گردنم باز کردم الله ای که فقط برای اون خریده بودم حواسش به شعله های آتیش بود پشت سرش ایستادم دستمو پایین بردم و قفل زنجیرشو باز کردم. گردنبند صلیبو از دور گردنش باز کردم .... بی حرکت مونده بود صلیبو توی دستش گرفت.
الله رو آوردم پایین و آروم به گردنش بستم قفلش که بسته شد تو جاش ایستاد و برگشت نگاهم کرد تعجبو توی چشماش دیدم. با لبخند نگاهش کردم، صلیب توی مشتش بود و الله به گردنش حس میکردم تو چشمام دنبال توضیح کارم می گرده.
با لحنی که حتم داشتم دل و احساشو قلقک میده گفتم اون روز که به حرفت گوش نکردم و با ارسلان رفتم خرید رو یادته؟
با اخم سرشو تکون داد.
گناهکار fereshteh27 کاربر انجمن نودهشتیا
خواست سرشو بلند کنه که نذاشتم و بی هوا دستامو دور گردنش حلقه کردم سر جاش خشک شد و با چشمای متعجیش بهم زل زد. از تو چشماش می خوندم چی میخواد همونی که من بی تابش بودم نداشتم بره که مجبور شد کنارم روی تخت بشینه. خودمو انداختم توی بغلش و سفت گرفتمش
صورتم رو قفسه ی سینش بود که زمزمه وار گفتم این گرما از هیزم و آتیش سریع تر میتونه تن یخ زدم رو گرم کنه. وقتی کنارت باشم به هیچی نیاز ندارم و همین برام بسه
آهسته پتو رو از روی شونه هام پس زد و حلقه ی دستاش این بار تنگ تر به دورم شنیده شد. ناخوداگاه از حسی که اون لحظه بهم دست داد صورتمو توی سینش فشردم صدای لرزونش زیر گوشم بود لرزشی که همراه با آرامش بودا
برای با هم بودنمون تردید ندارم اما زندگی با مردی مثل من آسون نیست و ترسم از اینه نتونم تو رو اون طور که باید تو زندگی خوشبخت کنم برای اولین بار از آینده واهمه دارم تو زندگیم از چیزی نترسیدم و ترس برام معنایی نداشت ولی حالا تو رو دارم و از همین می ترسم که نتونم وسط راه زانو بزنم و تو .....
سرمو بلند کردم؛ از فاصله ی نزدیک تو چشماش خیره شدم و با تموم صداقت و عشقی که تو خودم سراغ داشتم. و
چرا این جوری فکر میکنی؟ تو نمی تونی آدم بدی باشی گاهی وقتا آدما تو شرایط خاص عکس العملای متفاوتی از خودشون نشون می دن و تو هم اون موقع فکر میکردی داری کار درستو انجام میدی؛ مخصوصا اینکه شایان و سوست کرده بود اون کارا رو بکنی.
سرشو آورد پایین و گذاشت روی شونم؛ نفس عمیق کشید.
نمی دونم انگار بین زمین و هوا گیر کردم .... نمی دونم باید چکار کنم شایان همیشه دنبال منافع خودش بود با حقه بازی و کلک نیمی از ثروت پدر ارسلانو تصاحب کرد ارسلان فهمید ولی اون موقع دیگه کاری ازش ساخته نبود و سر همین قضیه رابطه ی خوبی با شایان
نداشت. ارسلان هم ازش آتو داشت واسه همین خیلی وقتا شایان در مقابلش کوتاه می اومد.
ازم فاصله گرفت انگشتاشو تو موهاش فرو برد دستمو گذاشتم روی شونش
شایان به ظاهر مرد قدرتمندیه و گرنه همه ازش به آتویی دارن چه جوری همیشه ازت حساب می برد؟
همیشه نه ولی خب شایان می دونست هر کاری ازم برمیاد از طرفی به اهداف من واقف بود؛ بنابراین وقتی سرسختی منو تو کارم دید متوجه شد من آدمی نیستم که به کسی باج بدم.
از کنارم بلند شد؛ رفت سمت شومینه و چند تا هیزم دیگه انداخت توی آتیش تا خاموش نشه الان دیگه با گرمای حضورش هیچ سرمایی رو حس نمی کردم روی زمین زانو زده بود و کمی به سمت شومینه خم شده بود از جام بلند شدم زنجیر رو از دور گردنم باز کردم الله ای که فقط برای اون خریده بودم حواسش به شعله های آتیش بود پشت سرش ایستادم دستمو پایین بردم و قفل زنجیرشو باز کردم. گردنبند صلیبو از دور گردنش باز کردم .... بی حرکت مونده بود صلیبو توی دستش گرفت.
الله رو آوردم پایین و آروم به گردنش بستم قفلش که بسته شد تو جاش ایستاد و برگشت نگاهم کرد تعجبو توی چشماش دیدم. با لبخند نگاهش کردم، صلیب توی مشتش بود و الله به گردنش حس میکردم تو چشمام دنبال توضیح کارم می گرده.
با لحنی که حتم داشتم دل و احساشو قلقک میده گفتم اون روز که به حرفت گوش نکردم و با ارسلان رفتم خرید رو یادته؟
با اخم سرشو تکون داد.
- ۱.۶k
- ۱۳ خرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط