تا که بودیم،نبودیم کسی

تا که بودیم،نبودیم کسی
کشت ما را غم بی همنفسی

تا که رفتیم ،همه یار شدند
خفته ایم و همه بیدار شدند

قدر آیینه بدانیم چو هست
نه در آن وقت که اقبال شکست..