بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
هم چنین فرمودند: مَنْ زَارَ اَخَاهُ الْمُؤْمِنَ اِلَی مَنْزِلِهِ لَا لِحَاجَهٍ مِنْهُ اِلَیْهِ، کُتِبَ مِنْ زُوَّارِ الله وَ کَانَ حَقِیقًا عَلَی الله اَنْ یُکْرِمَ زَائِرَهُ - هر کس برای زیارت مؤمنی به خانه او برود، بی آن که برای حاجتی از او نزدش رفته باشد، در ردیف زائران خدا شمرده می‌شود و بر عهده خداست که زائر خود را گرامی بدارد. پس مومن باید به زیارت برادران مومنش برود وبدینوسیله از لطف وکرم و جود و بخشش خدا که منشا همه خوبی‌ها و خیرات است بهره مند گردد.(بحار الأنوار - 77/192/11)
حضرت امام صادق علیه السلام فرمودند: إِذَا حَجَّ أَحَدُكُمْ فَلْيَخْتِمْ حَجَّهُ بِزِيَارَتِنَا لِأَنَّ ذَلِكَ مِنْ تَمَامِ الْحَجِ - هر گاه یکی از شما به حج رفت، آن را با زیارت ما به پایان برساند، چرا که این دیدار ما از نشانه‏های تمامیت و کمال حج است.(وسائل الشیعة، ج 10، ص 254 )
حکمت وصل : از مجموعه این احادیث و صدها حدیث دیگر در باب زیارت اعم از رفتگان یا ماندگان، این حکمت آموخته می‌شود که زیارت، وصل است. انسان رها نیست و بالاخره خودش را وصل می‌کند، حال یا به - عُروُةُ الوُثقی،حَبلُ المَتین - و آن چه خدا امر به وصل آن کرده است و یا به باطل و آن چه خدا از آن پرهیز داده است.زیارت از محبت است.
آن که محبوبش خدا،محبین و محبوبین خداوند سبحان است، به زیارت آنها شتافته وخودش را به آنان وصل می‌کند،و آن که محبوبش دنیاست، به زیارت جلوه‌های دنیا و اهلش شتافته و خودش را به آنها وصل می‌ کند.
پس علت این همه دشمنی و ضد تبلیغ علیه زیارات ما، این است که می‌خواهند ما به خدا، رسول، امام (علیهم السلام)، اسلام، قرآن، مؤمنان وصل نباشیم، تا محبت محبوب‌های خودشان را در دل ما جایگزین کنند و ما را مشتاق و رهسپار زیارت محبوب‌ های خودشان نمایند و بند استعمار و استثمار بشکانند.(پایان)