هر بار مرا می نگری می میرم

هر بار مرا می نگری می میرم

از کوچه ی ما می گذری، می میرم
.
سوسو بزنی، شهر چراغان شده است

چرخی بزنی،آینه بندان شده است
.
لب باز کنی،آتشی افروخته ای

حرفی بزنی،دهکده را سوخته ای
.
بد نیست شبی سر به جنونم بزنی

گاهی سَرکی به آسمانم بزنی
.
من را به گناهِ بی گناهی کشتی

بانوی شکار، اشتباهی کشتی
.
بانوی شکار،دست کم می گیری

من جان دهم آهسته تو هم می میری
.
از مرگِ تو جز درد مگر می ماند

جز واژه ی برگرد مگر می ماند
.
این ها همه کم لطفی ِ دنیاست عزیز

این شهر مرا با تو نمی خواست عزیز
.
دیوانه ام،از دست خودم سیر شدم

با هر کسِ همنام ِ تو درگیر شدم
.
ای تُف به جهانِ تا ابد غم بودن

ای مرگ بر این ساعتِ بی هم بودن
.
یادش همه جا هست،خودش نوش ِ شما

ای ننگ بر و مرگ بر آغوش شما
.
شمشیر بر آن دست که بر گردنش است

لعنت به تنی که در کنار تنش است
.
دست از شب و روز گریه بردار گلم
.
با پای خودم می روم این بار گلم


علیرضا آذر