ﺍﺷﮑﻢ ﻭﻟﻲ ﺑﭙﺎﻱ ﻋﺰﻳﺰﺍﻥ ﭼﮑﻴﺪﻩ ﺍﻡ

ﺍﺷﮑﻢ ﻭﻟﻲ ﺑﭙﺎﻱ ﻋﺰﻳﺰﺍﻥ ﭼﮑﻴﺪﻩ ﺍﻡ
ﺧﺎﺭﻡ ﻭﻟﻲ ﺑﺴﺎﻳﻪ ﮔﻞ ﺁﺭﻣﻴﺪﻩ ﺍﻡ
ﺑﺎ ﻳﺎﺩ ﺭﻧﮓ ﻭ ﺑﻮﻱ ﺗﻮ ﺍﻱ ﻧﻮ ﺑﻬﺎﺭ ﻋﺸﻖ
ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺑﻨﻔﺸﻪ ﺳﺮ ﺑﮕﺮﻳﺒﺎﻥ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺍﻡ
ﭼﻮﻥ ﺧﺎﮎ ﺩﺭ ﻫﻮﺍﻱ ﺗﻮ ﺍﺯ ﭘﺎ ﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﻡ
ﭼﻮﻥ ﺍﺷﮏ ﺩﺭ ﻗﻔﺎﻱ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺩﻭﻳﺪﻩ ﺍﻡ
ﻣﻦ ﺟﻠﻮﻩ ﺷﺒﺎﺏ ﻧﺪﻳﺪﻡ ﺑﻪ ﻋﻤﺮ ﺧﻮﻳﺶ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺣﺪﻳﺚ ﺟﻮﺍﻧﻲ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺍﻡ
ﺍﺯ ﺟﺎﻡ ﻋﺎﻓﻴﺖ ﻣﻲ ﻧﺎﺑﻲ ﻧﺨﻮﺭﺩﻩ ﺍﻡ
ﻭﺯ ﺷﺎﺥ ﺁﺭﺯﻭ ﮔﻞ ﻋﻴﺸﻲ ﻧﭽﻴﺪﻩ ﺍﻡ
ﻣﻮﻱ ﺳﭙﻴﺪ ﺭﺍ ﻓﻠﮑﻢ ﺭﺍﻳﮕﺎﻥ ﻧﺪﺍﺩ
ﺍﻳﻦ ﺭﺷﺘﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻘﺪ ﺟﻮﺍﻧﻲ ﺧﺮﻳﺪﻩ ﺍﻡ
ﺍﻱ ﺳﺮﻭ ﭘﺎﻱ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺁﺯﺍﺩﮔﻲ ﻣﻨﺎﺯ
ﺁﺯﺍﺩﻩ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺍﻡ
ﮔﺮ ﻣﻲ ﮔﺮﻳﺰﻡ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺭﻫﻲ
ﻋﻴﺒﻢ ﻣﮑﻦ ﮐﻪ ﺁﻫﻮﻱ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺍﻡ
" ﺭﻫﻲ ﻣﻌﻴﺮﻱ "