آقا یخ زده و خانم آیس

جایی زندگی می‌گریست پرسیدند طفلی بی قوت
میگرید یا ز سینه مادر گرفته در طلب شیره جان
میگرید ..گفتند جان در طلب جانی میگرید جانش
که ندادند هیچ ز نیش بشکسته دل خویش خونین
و مالین میگرید
گفتم این ره به سراپرده هستی چه حکمت؟
گفتند زلیخا ست زندگی یوسف ز ترک لیلی
میگرید...
جان جانان خود در طلب جان میگرید.



لیلیا چشم بگشای که پیشکش مجنون خون به دیده آراستن است.
زندگی نه ز هر جور که ز خون دل مجنون میگرید.
گر سوی چشم زلیخا برفت ، عشق ما نه ز عصیان
است یا‌ رب
ز چشم لیلی به چشم ما ز خون دید ه مجنون بنمای
ره را..
نویسنده:تورج اسدی