عادت کرده‌ایم هر روز دوش بگیریم؛ اما یادمان می‌رود که ذهن

عادت کرده‌ایم هر روز دوش بگیریم؛ اما یادمان می‌رود که ذهنمان هم به دوش نیاز دارد! گاهی با یک غزل حافظ می‌توان دوش ذهنی گرفت و خوابید. یک شعر از فروغ، تکه‌ای از بیهقی، صفحه‌ای از مزامیر، عبارتی از گراهام گرین، جمله‌ای از شکسپیر، خطی از نیما...
ولی غافلیم! شبانه‌روز چقدر خبر و گزارش و مطلب آشغال می‌تپانیم توی کله‌مان، بعد هم با همان کلهٔ باد کرده به رختخواب می‌رویم و توقع داریم در خواب، پدربزرگمان را ببینیم که یک گلابی پوست کنده و با لبخند می‌گوید:«بفرما!»...

- عمر اگر صرف شود در سرِ تکرار چه سود؟!