آرزو حاجی خانی ، غزل مثنوی

و رفته‌ای و فاصله تا مرگ رفته است...
و رفته‌ای که بگذری از سال‌های درد
از ابرهای خسته‌ی دلتنگ، بدتری
باید بگریی از دل این زخم‌های سرد

متروکه‌ای درون خودت... بی‌خیال عشق؛
دنیا مجال ساختنت را نمی‌دهد

خونی‌ترین نشانه‌ی تاریخ قلب توست
این گرگ، بوی پیرهنت را نمی‌دهد

در این جهنمی که قرار است سر کنی،
گل‌های باغ، عطر تنت را نمی‌دهد

مستی، ولی تمام وجودت پر از غم است؛
شاید زمین، شرارتِ مردی‌ به روی توست
برخیز با ترنم باران و گریه کن!
شاید خدا، همین... تو... و من... آرزوی توست!...


آرزو حاجی خانی
از تنها مجموعه ی غزل مثنوی
حوای بی غلط
دیدگاه ها (۰)

پاییز در راه استفصلِ شکفتنِ ترنم‌های عاشقانهدر کلبه‌ی شعر و ...

چند پارتی

کنار نرده‌های تراس، برگی افتاده بودزرد و غمگین.مثل نامه‌ای ک...

#اللهم_عجل_لولیک_الفرج ما همیشه فقط به لیست آرزوهای خودمان ف...

اتاقی که وجود نداشت(part3)روزهای بعد، خانه دیگر به اندازه‌ی ...

امروز روز تولد کسیه که شاید هیچ‌وقت نفهمه در گوشه‌ای از این ...

.#دلیاخــــــــلاقم ...............    حکم ميکــــــنه.........

امروز روز تولد کسیه که شاید هیچ‌وقت نفهمه در گوشه‌ای از این ...

ا/ت هنوز به پیام سوکجین خیره شده بود.«رسیدی؟»پیام ساده‌ای بو...

┄┉♡┉┄𓂃 ࣪˖ ִֶָ𐀔 برای تو، پگ جیمین؛ قشنگ‌ترین اتفاقِ یک روز پا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط