هربار به تــو فکر

هربار به تــو فکر
می‌کنم

یکی از دکـمه‌هایم شل می‌شود

انقراض آغوشــم یک نسل به تأخیر می‌افتد

و چیزی به نبــضم اضافه می‌شود
که در شـعرهایم نمی‌گنجد

کافیست تــورا به نام بخوانم
تا ببینی لکنت، عاشـــقانه‌ترینِ لهجه‌هاست

و چگــونه لرزش لــب‌های من
دنیا را به حاشیه می‌بَرد

„دوســـتت دارم„

با تمــام واژه‌هـایی که در گلویم گیر کرده‌اند

و تــمام هجـاهای غمگینی
که به خاطـــر تو شعر می‌شود


دوســتت دارم با صـدای بلند
دوستــت دارم با صـدای آهسته

„دوستـــت دارم„


و خواســتن تـو جنینـی‌ست در من
که نه ســقط می‌شود
نه به دنیــــا می‌آید.