خیلی دلش می خواست که تنها فرزندش را قبل از شهادت ببیند و

خیلی دلش می خواست که تنها فرزندش را قبل از شهادت ببیند و برای دیدن و بوییدنش لحظه شماری می کرد، اما وقتی پای ناموس و شرف ملتش از طرفی و قومی زیاده خواه و متجاوز از طرفی به میان آمد،
آرزوهایش را فراموش کرد که اگر نمی کرد و نمی کردند، امروزمان امروز نبود. وقت خداحافظی که فرا رسید، آنقدر سفارش کرد که داشتم جای خودم را با او اشتباه می گرفتم، اما به سفارشات کلامی هم بسنده نکرد و در میانه ی خون و باروت، نامه ای فرستاد که مراقبش باشم تا سربازی از سربازان امام زمان(عج) باشد. هنوز نامه اش را کامل نخوانده بودم که اشگهایم از خبر عروجش بر صفحه ی کاغذ جاری شد. او یکم خرداد ماه سال 1361، یعنی یکسال بعد از یکم خرداد ماه 1360 که تاریخ عقدمان در محضر حضرت امام خمینی(س) بود، تاریخ عروجش بود و درست 2 ماه بعد، نام ماندگارش در شناسنامه دختر دوردانه اش به ثبت رسید. دردانه ای که هنوز هم زمزمه می کند: "من فرزند شهیدم، روی پدر ندیدم".
دیدگاه ها (۳)

خسف | قصه بیست و هشتم: امام صادق (ع) (بخش پایانی)

📖 پاسخ صمیمانۀ رهبر معظّم انقلاب به نامۀ دانش‌آموز ده‌ساله🗒چ...

📖 پاسخ صمیمانۀ رهبر معظّم انقلاب به نامۀ دانش‌آموز ده‌ساله🗒چ...

خسف | قصه سی و یکم: مأمون (بخش دوم)

📖 پاسخ صمیمانۀ رهبر معظّم انقلاب به نامۀ دانش‌آموز ده‌ساله🗒چ...

پارت هفدهمسبز یشمی زیر بارانصبح روز بعد، عمارت آلدرین برخلاف...

🌓 فلسفه صبر حضرت علی علیه السلام در مقابل بی حرمتی به حضرت ز...

زندگینامه شهید محمد زیارتی_تنگستان _بندرخورشهاب

📣 گزارش مشرق🔺 سوء استفاده عجیب یک جریان خاص سیاسی از تجمعات ...

🔻#تصاویر_ماندگار | من فرزند شهیدم، روی پدر ندیدم 🔹«خیلی دلش ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط