درخواستیییی:)))))
عرق ،تندی ضربان قلب،فشار،استرس همشون باهم مخلوط شده بودن سخت واقعا سخت بود اینو همه میدونستن و بهت گفته بودن که شاید رقصنده بودن کارتو نباشه ولی تو قبول نکردی گفتی انجامش میدی اونم حتما اما الان دیگه داشتی میمردی دیگه جونی برات نمونده بود دیگه تا کی تاکی میخواستی فقط جلوی این آیینه ی کوفتی برقصی نه تماشاچی تاکی میخواستی فقط پشت استادت برقصی نه آیدلا این حرفا دیگه خستت کرده بود خب واقعنم سخت بود اما تو داشتی ادامه میدادی با همین فکرا فقط میرقصیدی
ویو پسرا:
خسته و کوفته داشتن از تمرین برمیگشتن دیگه نایی نداشتن که راه برن اتفاقی چشمشون افتاد به یه در که باز بود اخه همیشه همه موقع تمرین درو میبستن،اما حالا اونا بخاطر این در باز داشتن دختری رو تماشا میکردن که تنهایی داره زیرنور چراغ مثل اعضا ساعت ۳شب میرقصه براشون جالب، جذاب و البته خفن بود یه جورایی همشون احساس میکردن درکش میکنن که چرا داره تا این ساعت میرقصه مخصوصا برای هیونجین چون دقیقا اون دخترو شبیه خودش میدید و احساس کرد یهویی با نگاه کردن به چهره ی دخترک قلبش لرزید غرقش شده بود مخصوصا غرق چشاش که مثل یه اقیانوس آرام بود توی دلش میگفت" چشاش از دنیا ، رویاها،تخیلات و نقاشیای من قشنگ تره"که یدفعه با شنیدن صدایی به خودش اومد و فهمید وقت رفتنه رفتینی که شاید دیگه نتونه دوباره اون دخترو ببینه، روز به روز گدشت اعضا چون از دخترک قصه خوششون اومده بود بهش نزدیک تر شدن و سعی کردن باهاش دوست بشن و به نظرشون هر چقدر ازش تعریف میکردن کم بود چان میگفت اون بهترین ریتما رو میسازه،هان و چانگبین میگفتن اون بهترین لیریک نویسه،فلیکس و مینهو میگفتن اون بهترین رقصنده اس و مینی و جونگین میگفتن اون بهترین صدا رو داره اما هیونجین باهمشون فرق داشت اون..اون یچیزی بیشتر از دوستی میخواست شاید یه چیزی مثل یه همدل و یه همسفر خوب که همیشه کنار باشه اما نمیدونست چرا فک میکرد دخترک تمام اون چیزیه که میخواد با وجود اینکه میدونست قانون اول ایدل شدن عاشق نشدنه،خلاصه گوگولیا این پسرک و دخترک داستان با کلی سختی و کلنجار بالاخره تونستن کنارهم غصه بخورن کنارهم برقصن و هم تر از همه اینکه کنارهم عشق و شیرینی زندگی رو تجربه کنن اما اگه اونروز اعضا یهویی الا ی داستان مارو ندیده بودن و ازش خوششون نمیومد و باهاش دوست نمیشدن چه اتفاقی میفتاد شاید اونموقعه هیچکس، هیچ وقت عاشقانه های هیون و الا رو نمیدید.
ویو پسرا:
خسته و کوفته داشتن از تمرین برمیگشتن دیگه نایی نداشتن که راه برن اتفاقی چشمشون افتاد به یه در که باز بود اخه همیشه همه موقع تمرین درو میبستن،اما حالا اونا بخاطر این در باز داشتن دختری رو تماشا میکردن که تنهایی داره زیرنور چراغ مثل اعضا ساعت ۳شب میرقصه براشون جالب، جذاب و البته خفن بود یه جورایی همشون احساس میکردن درکش میکنن که چرا داره تا این ساعت میرقصه مخصوصا برای هیونجین چون دقیقا اون دخترو شبیه خودش میدید و احساس کرد یهویی با نگاه کردن به چهره ی دخترک قلبش لرزید غرقش شده بود مخصوصا غرق چشاش که مثل یه اقیانوس آرام بود توی دلش میگفت" چشاش از دنیا ، رویاها،تخیلات و نقاشیای من قشنگ تره"که یدفعه با شنیدن صدایی به خودش اومد و فهمید وقت رفتنه رفتینی که شاید دیگه نتونه دوباره اون دخترو ببینه، روز به روز گدشت اعضا چون از دخترک قصه خوششون اومده بود بهش نزدیک تر شدن و سعی کردن باهاش دوست بشن و به نظرشون هر چقدر ازش تعریف میکردن کم بود چان میگفت اون بهترین ریتما رو میسازه،هان و چانگبین میگفتن اون بهترین لیریک نویسه،فلیکس و مینهو میگفتن اون بهترین رقصنده اس و مینی و جونگین میگفتن اون بهترین صدا رو داره اما هیونجین باهمشون فرق داشت اون..اون یچیزی بیشتر از دوستی میخواست شاید یه چیزی مثل یه همدل و یه همسفر خوب که همیشه کنار باشه اما نمیدونست چرا فک میکرد دخترک تمام اون چیزیه که میخواد با وجود اینکه میدونست قانون اول ایدل شدن عاشق نشدنه،خلاصه گوگولیا این پسرک و دخترک داستان با کلی سختی و کلنجار بالاخره تونستن کنارهم غصه بخورن کنارهم برقصن و هم تر از همه اینکه کنارهم عشق و شیرینی زندگی رو تجربه کنن اما اگه اونروز اعضا یهویی الا ی داستان مارو ندیده بودن و ازش خوششون نمیومد و باهاش دوست نمیشدن چه اتفاقی میفتاد شاید اونموقعه هیچکس، هیچ وقت عاشقانه های هیون و الا رو نمیدید.
- ۱۳.۰k
- ۲۴ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط