تو می گویی دوستت دارم.....

تو می گویی دوستت دارم.....
به شک می آیم از این دوست داشتن.....
با خودم می گویم مگر می شود...
آخه این گونه دوست داشتن.....
بی منطق بی معنی مگر می شود......
اما خوشحالم...خوشحالم از این دوست داشتن....
که هزار باز شیرین تر است از واقعیتت تلخ.....
خوشحالم که معنی دوست داشتم......
در لحضه گفتن دوست دارم توست....
اخر وقتی که نمی گویی ترس وجودم را می گیرد...
نکند تنها شوم....
نکند خیال از تنهایی است که مرا دل خوش کرده....
می ترسم.... می ترسم....
می خوام که این دوست دارم گفتن ها را......
لحظه به لحظه بگویی....
می خواهم برایم بگویی....
می خواهم این ارامش را داشته باشم.....
اخر می دانی.....دوست داشتن دوست داشتن دیگر است...
آخر شنیدن دوست دارم از لب تو......
برام بهترین لحظه تکرار زندگیست علیرضای من .......