داستان
پارت 56
ایزوکو : من میترسیدم. هنوزم میترسم. من.... من برای تو شخصی بودم که باعث تحقیر میشد... یه تیکه سنگ گوشه خیابون... خودت بهم گفتی.... من... طوری رفتار کردم که انگار نمیشناسمت. چون فکر میکردم اینطوری بهتره. اینکه تو دوست نداری دوباره اون ایزوکو قبلا رو ببینی. اما... کاچان... من هیچ وقت تو رو یادم نرفت... ببخشید. من خودخواه بودم. فقط به فکر خودم بودم. و متوجه نشدم که تو داری اذیت میشی. متاسفم.
کار احمقانه ای که من کردم. هیچ وقت تقصیر تو نبود. ببخشید که به احساساتت توجه نکردم.
کاتسوکی قلبش به درد اومد. با صدایی سرد و خشک.
کاتسوکی : ایزوکو. عصبی بودم. از حرفی که بهت زدم.
معذرت میخوام. تو همیشه خیلی قوی بودی. و این منو اذیت میکرد. احساس میکردم هر چقدر هم تلاش کنم نمیتونم به اندازه تو قوی باشم. متاسفم ایزوکو. از همون اول بجای اینکه برای سرکوب کردن این احساسم نسبت به تو برات قلدری کنم، باید کنارت میبودم.
قبلا دوستای خوبی بودیم.
ایزوکو منو بابت کارایی که باهات کردم ببخش. حتی اگه خودت هم مخالفت کنی. من میدونم که واقعا مقصر تمام اتفاقاییم که برات افتاده.
هرگز ازت خسته نمیشم. ایزوکو تمام این مدت دلم برات تنگ شده بود.
منو ببخش.
همان لحظه کاتسوکی محکم در آغوش کشیده شد.
کاملا خشکش زده بود. انتظار چنین واکنشی را نداشت.
اما در آن لحظه آغوش ایزوکو برای کاتسوکی پر امنیت ترین و گرم ترین اغوش دنیا بود.
خیلی ناخداگاه بی آنکه بداند. دستانش را دور ایزوکو حلقه کرد.
ایزوکو: هیچی تقصیر تو نبود.
ممنون
کاتسوکی: منو بخشیدی؟
ایزوکو خنده کوتاهی میکند.
ایزوکو: کار اشتباهی نکردی که بخوام بابتش ببخشمت. ولی اگه باعث میشه احساس بهتری داشته باشی.... آره.. بخشیدمت.
کاچان راستش. الان احساس بهتری دارم.
کاتسوکی: اوهوم.
ایزوکو آروم از آغوش کاتسوکی خارج شد و ازش فاصله گرفت. به چهره اش خیره شد، و لبخند زد.
ایزوکو: دیر وقته... ممنونم که باهام حرف زدی... ولی فکر کنم بهتره استراحت کنی.
کاتسوکی : اه لعنتی...
ایزوکو: چی شده؟
کاتسوکی با چهره ای عصبی و بی حال
کاتسوکی : نکه احمقی چیزی هستی ؟
ایزوکو دستش را پشت گردنش برد و لبخند خجالت زده زد
ایزوکو: هر کاری هم که بکنی اخلاقت تغییر نمیکنه.
کاتسوکی : دنبال دردسر نمیگردم امشب پیشت میمونم.
ایزوکو برای لحظه ای احساس کرد مغزش کار نمیکند. و درک نمیکند که دقیقا الان چه چیزی شنیده است.
ایزوکو با چهره ای که انگار بهش یک مسئله سخت فیزیک دادند و ازش انتظار دارند سریع جواب را پیدا کند به کاتسوکی خیره شد.
ایزوکو : چی؟
کاتسوکی با چهره ای بیخیال به سمت تخت رفت و آروم گوشه ای از تخت دراز کشید و چشمانش را بست. تخت به اندازه ای بزرگ بود که هر دو جا بشند.
ایزوکو : من میترسیدم. هنوزم میترسم. من.... من برای تو شخصی بودم که باعث تحقیر میشد... یه تیکه سنگ گوشه خیابون... خودت بهم گفتی.... من... طوری رفتار کردم که انگار نمیشناسمت. چون فکر میکردم اینطوری بهتره. اینکه تو دوست نداری دوباره اون ایزوکو قبلا رو ببینی. اما... کاچان... من هیچ وقت تو رو یادم نرفت... ببخشید. من خودخواه بودم. فقط به فکر خودم بودم. و متوجه نشدم که تو داری اذیت میشی. متاسفم.
کار احمقانه ای که من کردم. هیچ وقت تقصیر تو نبود. ببخشید که به احساساتت توجه نکردم.
کاتسوکی قلبش به درد اومد. با صدایی سرد و خشک.
کاتسوکی : ایزوکو. عصبی بودم. از حرفی که بهت زدم.
معذرت میخوام. تو همیشه خیلی قوی بودی. و این منو اذیت میکرد. احساس میکردم هر چقدر هم تلاش کنم نمیتونم به اندازه تو قوی باشم. متاسفم ایزوکو. از همون اول بجای اینکه برای سرکوب کردن این احساسم نسبت به تو برات قلدری کنم، باید کنارت میبودم.
قبلا دوستای خوبی بودیم.
ایزوکو منو بابت کارایی که باهات کردم ببخش. حتی اگه خودت هم مخالفت کنی. من میدونم که واقعا مقصر تمام اتفاقاییم که برات افتاده.
هرگز ازت خسته نمیشم. ایزوکو تمام این مدت دلم برات تنگ شده بود.
منو ببخش.
همان لحظه کاتسوکی محکم در آغوش کشیده شد.
کاملا خشکش زده بود. انتظار چنین واکنشی را نداشت.
اما در آن لحظه آغوش ایزوکو برای کاتسوکی پر امنیت ترین و گرم ترین اغوش دنیا بود.
خیلی ناخداگاه بی آنکه بداند. دستانش را دور ایزوکو حلقه کرد.
ایزوکو: هیچی تقصیر تو نبود.
ممنون
کاتسوکی: منو بخشیدی؟
ایزوکو خنده کوتاهی میکند.
ایزوکو: کار اشتباهی نکردی که بخوام بابتش ببخشمت. ولی اگه باعث میشه احساس بهتری داشته باشی.... آره.. بخشیدمت.
کاچان راستش. الان احساس بهتری دارم.
کاتسوکی: اوهوم.
ایزوکو آروم از آغوش کاتسوکی خارج شد و ازش فاصله گرفت. به چهره اش خیره شد، و لبخند زد.
ایزوکو: دیر وقته... ممنونم که باهام حرف زدی... ولی فکر کنم بهتره استراحت کنی.
کاتسوکی : اه لعنتی...
ایزوکو: چی شده؟
کاتسوکی با چهره ای عصبی و بی حال
کاتسوکی : نکه احمقی چیزی هستی ؟
ایزوکو دستش را پشت گردنش برد و لبخند خجالت زده زد
ایزوکو: هر کاری هم که بکنی اخلاقت تغییر نمیکنه.
کاتسوکی : دنبال دردسر نمیگردم امشب پیشت میمونم.
ایزوکو برای لحظه ای احساس کرد مغزش کار نمیکند. و درک نمیکند که دقیقا الان چه چیزی شنیده است.
ایزوکو با چهره ای که انگار بهش یک مسئله سخت فیزیک دادند و ازش انتظار دارند سریع جواب را پیدا کند به کاتسوکی خیره شد.
ایزوکو : چی؟
کاتسوکی با چهره ای بیخیال به سمت تخت رفت و آروم گوشه ای از تخت دراز کشید و چشمانش را بست. تخت به اندازه ای بزرگ بود که هر دو جا بشند.
- ۹.۵k
- ۱۵ شهریور ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط