مجازی وحقیقتاش

#مجازی وحقیقتاش
از دنیای حقیقی ، بدم آمده بود!
قدم به جهان مجازی گذاشتم
چه جای خوبی !
به خودم گفتم این همان جایی است که عمری دنبالش بودی
برای کسی اهمیت نداره پدرت چکاره اس؟ پولداری ؟ خونه ات بالای شهر؟ سواد داری ، نداری و ..... میشه راحت زندگی کرد

انقدر سر همه به همدیگه گرمه که هیچ کس غیبت نمی کنه ،یعنی از این بهتر هم میشه !
زمانی نگذشت دیدم کلی دوست پیدا کردم...

خدا می دونه چطور مستش شدم ....
اما خب بعد از هر مستی یه " هنگ آوری" هم هست!
دیدم دوستهایی که جون جونی اند ، کافیه یکیشون از گروه بره..
آنوقت بوق و کرنا برمیدارند که فلانی اینطور بود و آنطور ...‌
کافیه یه حرف بزنی به ذائقه مدیر خوش نیاد بی هیچ محبت از گروهی که بهش دل بستی ریمووت می کنه....‌
دیدم بخاطر ارسال یک استیکر اشتباهی ، ناگهان ده ها انگشت تو را نشونه میره و استیکرهای خنده و تعجب سرازیر میشه ...‌ !
دیدم با اینکه هزاران نفر در دنیای مجازی هستن دوستی که دوستت داشت بخاطر چند تا ممبر ، یک خط بطلان روت می کشه...
فهمیدم اینجا هم داری مرتب قضاوت میشی ، بی آنکه مجال دفاع بهت بدن.‌.. فهمیدم دنیای خیلی از آدمهایی که اینجا هستن بقدر یک انگشت دونه هم نیست....
فهمیدم دشمنی ها اینجا ریشه دارتر و دوستی ها کم مایه تره...!
خیلی چیزهای تلخ را با جانم تجربه کردم و حالا من موندم با کلی دلبستگی های نصف نیمه..
نه پای دل کندن دارم ، نه امیدی برای موندن..
باید تصمیم بگیرم ، اما چطور و چگونه اش را نمی دونم ، فقط میدونم دل کندن هم می تونه مثل مرگ سخت و تلخ باشه !